LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

dēmissus

dēmissus (feminine dēmissa, neuter dēmissum, comparative dēmissior)
Classical[deːˈmɪs.sʊs]Ecclesiastical[deˈmis.sus]

Meaning

  1. adjectivelow; low-lying
  2. adjectivedisheartened, downhearted, downcast, crestfallen, dejected, dispirited
  3. adjectivehumble, poor

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedēmissusdēmissadēmissum
genitivedēmissīdēmissaedēmissī
dativedēmissōdēmissaedēmissō
accusativedēmissumdēmissamdēmissum
ablativedēmissōdēmissādēmissō
vocativedēmissedēmissadēmissum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedēmissīdēmissaedēmissa
genitivedēmissōrumdēmissārumdēmissōrum
dativedēmissīsdēmissīsdēmissīs
accusativedēmissōsdēmissāsdēmissa
ablativedēmissīsdēmissīsdēmissīs
vocativedēmissīdēmissaedēmissa

dēmissus, a, um, Part. and P. a., fr. demitto.

Origins

Perfect passive participle of dēmittō.

In English words that came into English from dēmissus

  • demissdēmissus

Quick answers

What does dēmissus mean in Latin?
dēmissus, a adjective, means “low; low-lying; disheartened, downhearted, downcast, crestfallen, dejected, dispirited”.
How do you pronounce dēmissus?
In classical Latin, [deːˈmɪs.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [deˈmis.sus].