LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinefourth declension

Delphīnātus1

Delphīnātus m sg (genitive Delphīnātūs)
Ecclesiastical[del.fiˈnaː.tus]

Meaning

  1. Medieval Latinthe Delphinate, Dauphiny or Dauphiné (a former province in southeastern France, centred on Grenoble)
    Continet etiam Avenionenſem ſive Veniſſæ Comitatum, qui eſt Pontificiæ ditionis, habetque ad Occidentem Linguadociam, & Rhodanum; ad Meridiem & Ortum reliquam Provinciæ partem Regi ſubjectam, interfluente Durentiâ fluvio; ad Septentrionem denique partem Delphinatus.1661, Gaspar Schott, Cursus mathematicus, page 335:

Declension

declension
formsingularplural
nominativeDelphīnātus—
genitiveDelphīnātūs—
dativeDelphīnātuī—
accusativeDelphīnātum—
ablativeDelphīnātū—
vocativeDelphīnātus—
locativeDelphīnātū—

Origins

Proto-Indo-European *gʷelbʰ-der. Ancient Greek δελφίς (delphís)bor. Latin delphīnus Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus, -tūs Latin -ātus Latin delphīnātus Latin Vienna Latin -ēnsis Latin Viennēnsis Latin Delphīnātus Viennēnsisellip. Latin Delphinatus Literally, “the Dauphinate”, ellipsis of Delphīnātus Viennēnsis (“the Dauphinate of Vienne”, literally “the Viennese Dauphinate”). By surface analysis, delphīnus (“dauphin”) + -ātus (suffix forming abstract nouns).

Descendants
  • CatalanDelfinat
  • EnglishDelphinate
  • GermanDelphinat
  • ItalianDelfinato
  • EnglishDauphinyfrom Middle French Dauphiné
  • FrenchDauphinéfrom Middle French Dauphiné
  • EnglishDauphinéfrom Middle French Dauphiné
  • GermanDauphinéfrom Middle French Dauphiné
  • OccitanDalfinat
  • PortugueseDelfinado
proper noun · masculinefourth declension
delphīnātus2
delphīnātus m (genitive delphīnātūs)
Ecclesiastical[del.fiˈnaː.tus]

Meaning

  1. Medieval Latindauphinate
    Montpenſerij Ducis auitum patrimonium, Delphinatus Aruernus1589, Renati Choppini Andegavi, unnumbered page:
    Quare ex dilecti filii Inquiſitoris hæreticæ pravitatis partium Delphinatus Viennenſis [...]1728, Collectio judiciorum, page 394:

Declension

declension
formsingularplural
nominativedelphīnātusdelphīnātūs
genitivedelphīnātūsdelphīnātuum
dativedelphīnātuīdelphīnātibus
accusativedelphīnātumdelphīnātūs
ablativedelphīnātūdelphīnātibus
vocativedelphīnātusdelphīnātūs
locativedelphīnātūdelphīnātibus

Origins

Proto-Indo-European *gʷelbʰ-der. Ancient Greek δελφίς (delphís)bor. Latin delphīnus Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus, -tūs Latin -ātus Latin delphinatus From delphīnus (“dauphin”) + -ātus (suffix forming abstract nouns).

Descendants
  • Catalandelfinat
  • Englishdelphinate
  • Englishdauphinate
  • Frenchdelphinat
  • Frenchdauphinat
  • GermanDelphinat
  • GermanDauphinat
  • Italiandelfinato
  • Occitandalfinat
  • Portuguesedelfinado

Quick answers

What does Delphīnātus mean in Latin?
Delphīnātus, a proper noun, means “the Delphinate, Dauphiny or Dauphiné (a former province in southeastern France, centred on Grenoble)”.
What is the genitive of Delphīnātus?
The genitive singular is Delphīnātūs. Delphīnātus is masculine, fourth declension.