LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

dēlectō

dēlectō (present infinitive dēlectāre, perfect active dēlectāvī, supine dēlectātum)
Classical[deːˈɫɛk.toː]Ecclesiastical[deˈlɛk.to]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to delight, charm, please (+ accusative the person, who is delighted)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

gaudium dō; fābulae bonae nōs dēlectant.
dēlectō -āre — in Mille Verba, Theātrum

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dēlectōdēlectābamdēlectābōdēlectāvīdēlectāveramdēlectāverō
dēlectārō
2nd sg.dēlectāsdēlectābāsdēlectābisdēlectāvistī
dēlectāstī		dēlectāverās
dēlectārās		dēlectāveris
3rd sg.dēlectatdēlectābatdēlectābitdēlectāvitdēlectāverat
dēlectārat		dēlectāverit
dēlectārit
1st pl.dēlectāmusdēlectābāmusdēlectābimusdēlectāvimusdēlectāverāmusdēlectāverimus
dēlectārimus
2nd pl.dēlectātisdēlectābātisdēlectābitisdēlectāvistis
dēlectāstis		dēlectāverātis
dēlectārātis		dēlectāveritis
dēlectāritis
3rd pl.dēlectantdēlectābantdēlectābuntdēlectāvērunt
dēlectāvēre, dēlectārunt		dēlectāverant
dēlectārant		dēlectāverint
dēlectārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dēlectemdēlectāremdēlectāverim
dēlectārim		dēlectāvissem
dēlectāssem
2nd sg.dēlectēsdēlectārēsdēlectāverīsdēlectāvissēs
dēlectāssēs
3rd sg.dēlectetdēlectāretdēlectāverit
dēlectārit		dēlectāvisset
dēlectāsset
1st pl.dēlectēmusdēlectārēmusdēlectāverīmus
dēlectārīmus		dēlectāvissēmus
dēlectāssēmus
2nd pl.dēlectētisdēlectārētisdēlectāverītis
dēlectārītis		dēlectāvissētis
dēlectāssētis
3rd pl.dēlectentdēlectārentdēlectāverint
dēlectārint		dēlectāvissent
dēlectāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.dēlectordēlectābardēlectābor
2nd sg.dēlectāris
dēlectāre		dēlectābāris
dēlectābāre		dēlectāberis
dēlectābere
3rd sg.dēlectāturdēlectābāturdēlectābitur
1st pl.dēlectāmurdēlectābāmurdēlectābimur
2nd pl.dēlectāminīdēlectābāminīdēlectābiminī
3rd pl.dēlectanturdēlectābanturdēlectābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.dēlecterdēlectārer
2nd sg.dēlectēris
dēlectēre		dēlectārēris
dēlectārēre
3rd sg.dēlectēturdēlectārētur
1st pl.dēlectēmurdēlectārēmur
2nd pl.dēlectēminīdēlectārēminī
3rd pl.dēlectenturdēlectārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dēlectādēlectāre
pres. 2nd pl.dēlectātedēlectāminī
fut. 2nd sg.dēlectātōdēlectātor
fut. 3rd sg.dēlectātōdēlectātor
fut. 2nd pl.dēlectātōte—
fut. 3rd pl.dēlectantōdēlectantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedēlectāredēlectārī
perfect infinitivedēlectāvisse
dēlectāsse		dēlectātum esse
future infinitivedēlectātūrum essedēlectātum īrī
present participledēlectāns
dēlectante, dēlectantem, dēlectantēs, dēlectantī, dēlectantia, dēlectantibus, dēlectantis, dēlectantīs, dēlectantium		—
perfect participle—dēlectātus
dēlectāta, dēlectātā, dēlectātae, dēlectātam, dēlectātārum, dēlectātās, dēlectātī, dēlectātōrum, dēlectātōs
future participledēlectātūrus
dēlectātūra, dēlectātūrā, dēlectātūrae, dēlectātūram, dēlectātūrārum, dēlectātūrās, dēlectātūre, dēlectātūrī, dēlectātūrīs, dēlectātūrō, dēlectātūrōrum, dēlectātūrōs, dēlectātūrum		dēlectandus
gerunddēlectandī, dēlectandō, dēlectandumsupinedēlectātum, dēlectātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

delectari aliqua re
to take pleasure in a thing.

dēlecto, āvi, ātum, 1,
I. v. intens. a. [delicio].
I. To allure from the right path, to entice away, to seduce (only ante-class.): me Apollo ipse delectat, ductat Delphicus, Enn. ap. Non. 97, 32 (Trag. v. 390 Vahl.: delectare, illicere, attrahere, Non.): hostem, Quadrig. ib. 98, 2: ubi sementem facturus eris, ibi oves delectato, keep back, Cato R. R. 30 (also copied in Plin. 17, 9, 6, § 55). —
II. Meton. (effectus pro causa), to delight, sc. by attracting, alluring; to please, charm, amuse (freq. and class.; cf.: oblecto, juvo): mentem atque animum delectat suum, Enn. ap. Gell. 19, 10, 12: Pamphilam arcesse, ut delectet hic nos, Ter. Eun. 4, 1, 11: non tam ista me sapientiae fama delectat, quam, etc., Cic. Lael. 4, 15; id. ib. 6 fin.: sive Falernum to magis delectat, Hor. S. 2, 8, 17 al.—With abl.: delectari multis inanibus rebus, ut honore, ut gloria, etc.: animo autem virtute praedito ... non admodum delectari, Cic. Lael. 14: jumentis, Caes. B. G. 4, 2: imperio, id. B. C. 3, 82: criminibus inferendis, Cic. Lael. 18, 65: carminibus, Hor. Od. 4, 1, 23; cf. iambis (with gaudere carmine), id. Ep. 2, 2, 59 et passim: interea cum Musis nos delectabimus aequo animo, id. Att. 2, 4, 2; cf.: cum Musis delectari, Hyg. Astr. 2, 27.—With ab and abl.: ut me ab eo delectari facilius quam decipi putem posse, Cic. Div. in Caecil. 13 fin.; so, ab aliquo, id. Fin. 1, 5, 14; id. Or. 57, 195 et saep.—With in and abl.: in hoc admodum delector, quod, etc., id. Leg. 2, 7, 17 Goer.; cf. id. Fin. 1, 11, 39; id. Fam. 6, 4; cf.: ille me delectat in omni genere, id. Att. 16, 5, 2: in alio sua quemque natura delectat, Plin. Pan. 45, 1.—In ellipt. style, impers.: me magis de Dionysio delectat, Cic. Q. Fr. 2, 13 fin.—With inf. as subject: quam delectabat eum defectiones solis et lunae multo ante nobis praedicere, Cic. Lael. 14, 49; id. Tusc. 3, 26, 63; Quint. 1, 1, 29: aedificare casas ... si quem delectet barbatum, Hor. S. 2, 3, 249; cf.: me pedibus delectat claudere verba, id. ib. 2, 1, 28: delectat Veneris decerpere flores, Ov. R. Am. 103.—In pass.: vir bonus et prudens dici delector, Hor. Ep. 1, 16, 32; Phaedr. 5, 3, 9: delectat, impers. (late Lat.), Boeth. Cons. Phil. 2, 3.

Origins

Frequentative of dēliciō, or else from dē- + lactō.

Descendants
  • Catalandelitar
  • Catalandelectar
  • Italiandilettare
  • Occitandeleichar
  • Frenchdélecterfrom Old French delitier
  • Englishdelightfrom Old French delitier
  • Portuguesedeleitarfrom Old Galician-Portuguese deleitar
  • Spanishdeleitarfrom Old Spanish deleitar
  • Romaniandelecta
  • Corsicandilettà

In English words that came into English from dēlectō

  • delightdēlectō
  • dilettantedēlectāre
  • delectabledelectare
  • delectationdēlectātiōnem
  • delectatedēlectātus

Quick answers

What does dēlectō mean in Latin?
dēlectō, a verb, means “to delight, charm, please (+ accusative the person, who is delighted)”.
What are the principal parts of dēlectō?
dēlectō, dēlectāre, dēlectāvī, dēlectātum (first conjugation).
How do you pronounce dēlectō?
In classical Latin, [deːˈɫɛk.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [deˈlɛk.to].
Which English words come from dēlectō?
English words that go back to Latin dēlectō include delight, dilettante, delectable, delectate and delectation.