LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

dēiungō

dēiungō (present infinitive dēiungere, perfect active dēiūnxī, supine dēiūnctum)
Classical[deːˈjʊŋ.ɡoː]Ecclesiastical[deˈjuŋ.ɡo]

Meaning

  1. to unyoke

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dēiungōdēiungēbamdēiungamdēiūnxīdēiūnxeramdēiūnxerō
2nd sg.dēiungisdēiungēbāsdēiungēsdēiūnxistīdēiūnxerāsdēiūnxeris
3rd sg.dēiungitdēiungēbatdēiungetdēiūnxitdēiūnxeratdēiūnxerit
1st pl.dēiungimusdēiungēbāmusdēiungēmusdēiūnximusdēiūnxerāmusdēiūnxerimus
2nd pl.dēiungitisdēiungēbātisdēiungētisdēiūnxistisdēiūnxerātisdēiūnxeritis
3rd pl.dēiunguntdēiungēbantdēiungentdēiūnxērunt
dēiūnxēre
dēiūnxerantdēiūnxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dēiungamdēiungeremdēiūnxerimdēiūnxissem
2nd sg.dēiungāsdēiungerēsdēiūnxerīsdēiūnxissēs
3rd sg.dēiungatdēiungeretdēiūnxeritdēiūnxisset
1st pl.dēiungāmusdēiungerēmusdēiūnxerīmusdēiūnxissēmus
2nd pl.dēiungātisdēiungerētisdēiūnxerītisdēiūnxissētis
3rd pl.dēiungantdēiungerentdēiūnxerintdēiūnxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.dēiungordēiungēbardēiungar
2nd sg.dēiungeris
dēiungere
dēiungēbāris
dēiungēbāre
dēiungēris
dēiungēre
3rd sg.dēiungiturdēiungēbāturdēiungētur
1st pl.dēiungimurdēiungēbāmurdēiungēmur
2nd pl.dēiungiminīdēiungēbāminīdēiungēminī
3rd pl.dēiungunturdēiungēbanturdēiungentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.dēiungardēiungerer
2nd sg.dēiungāris
dēiungāre
dēiungerēris
dēiungerēre
3rd sg.dēiungāturdēiungerētur
1st pl.dēiungāmurdēiungerēmur
2nd pl.dēiungāminīdēiungerēminī
3rd pl.dēiunganturdēiungerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dēiungedēiungere
pres. 2nd pl.dēiungitedēiungiminī
fut. 2nd sg.dēiungitōdēiungitor
fut. 3rd sg.dēiungitōdēiungitor
fut. 2nd pl.dēiungitōte—
fut. 3rd pl.dēiunguntōdēiunguntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedēiungeredēiungī
perfect infinitivedēiūnxissedēiūnctum esse
future infinitivedēiūnctūrum essedēiūnctum īrī
present participledēiungēns—
perfect participle—dēiūnctus
dēiūncta, dēiūnctā, dēiūnctae, dēiūnctam, dēiūnctārum, dēiūnctās, dēiūncte, dēiūnctī, dēiūnctīs, dēiūnctō, dēiūnctōrum, dēiūnctōs
future participledēiūnctūrus
dēiūnctūra, dēiūnctūrā, dēiūnctūrae, dēiūnctūram, dēiūnctūrārum, dēiūnctūrās, dēiūnctūre, dēiūnctūrī, dēiūnctūrīs, dēiūnctūrō, dēiūnctūrōrum, dēiūnctūrōs, dēiūnctūrum
dēiungendus
dēiungundus, dēiungenda, dēiungendā, dēiungendae, dēiungendam, dēiungendārum, dēiungendās, dēiungende, dēiungendīs, dēiungendōrum, dēiungendōs
gerunddēiungendī, dēiungendō, dēiungendumsupinedēiūnctum, dēiūnctū

dē-jungo, ĕre,
I. v. a., to unyoke cattle: IVNCTO DEIVNCTOVE IVMENTO, Inscr. ap. Grut. 1003, 2.—Part. perf., dejunctum, dub. reading for dijunctum, Varr. L. L. 10, 3, § 45 Müll.

Origins

  1. Proto-Indo-European*de
  2. Proto-Indo-European*déh₁
  3. Proto-Italic*dē
  4. Latindēiungō

Latin dē- Proto-Indo-European *yewg- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *yunégti Proto-Italic *jungō Latin iungō Latin dēiungō From dē- + iungō.

Quick answers

What does dēiungō mean in Latin?
dēiungō, a verb, means “to unyoke”.
What are the principal parts of dēiungō?
dēiungō, dēiungere, dēiūnxī, dēiūnctum (third conjugation).
How do you pronounce dēiungō?
In classical Latin, [deːˈjʊŋ.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [deˈjuŋ.ɡo].
Where does dēiungō come from?
Proto-Indo-European *de → Proto-Indo-European *déh₁ → Proto-Italic *dē → Latin dēiungō.