verbfirst conjugation
deificō
deificō (present infinitive deificāre, perfect active deificāvī, supine deificātum)
Classical[deˈɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[deˈiː.fi.ko]
Meaning
- Late Latintransitiveto make a god, deify
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | deificō | deificābam | deificābō | deificāvī | deificāveram | deificāverō deificārō |
| 2nd sg. | deificās | deificābās | deificābis | deificāvistī deificāstī | deificāverās deificārās | deificāveris |
| 3rd sg. | deificat | deificābat | deificābit | deificāvit | deificāverat deificārat | deificāverit deificārit |
| 1st pl. | deificāmus | deificābāmus | deificābimus | deificāvimus | deificāverāmus | deificāverimus deificārimus |
| 2nd pl. | deificātis | deificābātis | deificābitis | deificāvistis deificāstis | deificāverātis deificārātis | deificāveritis deificāritis |
| 3rd pl. | deificant | deificābant | deificābunt | deificāvērunt deificāvēre, deificārunt | deificāverant deificārant | deificāverint deificārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | deificem | deificārem | deificāverim deificārim | deificāvissem deificāssem |
| 2nd sg. | deificēs | deificārēs | deificāverīs | deificāvissēs deificāssēs |
| 3rd sg. | deificet | deificāret | deificāverit deificārit | deificāvisset deificāsset |
| 1st pl. | deificēmus | deificārēmus | deificāverīmus deificārīmus | deificāvissēmus deificāssēmus |
| 2nd pl. | deificētis | deificārētis | deificāverītis deificārītis | deificāvissētis deificāssētis |
| 3rd pl. | deificent | deificārent | deificāverint deificārint | deificāvissent deificāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | deificor | deificābar | deificābor |
| 2nd sg. | deificāris deificāre | deificābāris deificābāre | deificāberis deificābere |
| 3rd sg. | deificātur | deificābātur | deificābitur |
| 1st pl. | deificāmur | deificābāmur | deificābimur |
| 2nd pl. | deificāminī | deificābāminī | deificābiminī |
| 3rd pl. | deificantur | deificābantur | deificābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | deificer | deificārer |
| 2nd sg. | deificēris deificēre | deificārēris deificārēre |
| 3rd sg. | deificētur | deificārētur |
| 1st pl. | deificēmur | deificārēmur |
| 2nd pl. | deificēminī | deificārēminī |
| 3rd pl. | deificentur | deificārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | deificā | deificāre |
| pres. 2nd pl. | deificāte | deificāminī |
| fut. 2nd sg. | deificātō | deificātor |
| fut. 3rd sg. | deificātō | deificātor |
| fut. 2nd pl. | deificātōte | — |
| fut. 3rd pl. | deificantō | deificantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | deificāre | deificārī |
| perfect infinitive | deificāvisse deificāsse | deificātum esse |
| future infinitive | deificātūrum esse | deificātum īrī |
| present participle | deificāns | — |
| perfect participle | — | deificātus deificāta, deificātā, deificātae, deificātam, deificātārum, deificātās, deificātī, deificātōrum, deificātōs |
| future participle | deificātūrus deificātūra, deificātūrā, deificātūrae, deificātūram, deificātūrārum, deificātūrās, deificātūre, deificātūrī, deificātūrīs, deificātūrō, deificātūrōrum, deificātūrōs, deificātūrum | deificandus deificanda, deificandā, deificandae, deificandam, deificandārum, deificandās, deificande, deificandīs, deificandōrum, deificandōs |
gerunddeificandī, deificandō, deificandumsupinedeificātum, deificātū
dĕĭ-fĭco, āre,
I. v. a., to make one a god, to deify, Cassiod. Hist. Eccl. 7, 2 med.; August. Civ. D. 19, 23, 4.
Origins
- Proto-Indo-European*dyew-
- Proto-Indo-European*deywós
- Proto-Italic*deiwos
- Latindeificō
Old Latin deivosder. Latin deus Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *θakos Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -ficō Latin deificō From deus (“god”) + -ficō.
Descendants
- Catalandeïficar
- Frenchdéifier
- Englishdeifyfrom French déifier
- Italiandeificare
- Portuguesedeificar
- Romanianzeifica
- Spanishdeificar
- Galiciandeificar