LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

dēfrēnātus

dēfrēnātus (feminine dēfrēnāta, neuter dēfrēnātum)
Classical[deː.freːˈnaː.tʊs]Ecclesiastical[de.freˈnaː.tus]

Meaning

  1. adjectiveunrestrained

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedēfrēnātusdēfrēnātadēfrēnātum
genitivedēfrēnātīdēfrēnātaedēfrēnātī
dativedēfrēnātōdēfrēnātaedēfrēnātō
accusativedēfrēnātumdēfrēnātamdēfrēnātum
ablativedēfrēnātōdēfrēnātādēfrēnātō
vocativedēfrēnātedēfrēnātadēfrēnātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedēfrēnātīdēfrēnātaedēfrēnāta
genitivedēfrēnātōrumdēfrēnātārumdēfrēnātōrum
dativedēfrēnātīsdēfrēnātīsdēfrēnātīs
accusativedēfrēnātōsdēfrēnātāsdēfrēnāta
ablativedēfrēnātīsdēfrēnātīsdēfrēnātīs
vocativedēfrēnātīdēfrēnātaedēfrēnāta

dē-frēnātus, a, um, adj. freno,
I. unbridled, unrestrained: cursu, Ov. M. 1, 282.

Origins

  1. Proto-Indo-European*de
  2. Proto-Indo-European*déh₁
  3. Proto-Italic*dē
  4. Latindēfrēnātus

Latin dē- Latin frēnātus Latin dēfrēnātus From dē- + frēnātus (“restrained”).

Quick answers

What does dēfrēnātus mean in Latin?
dēfrēnātus, a adjective, means “unrestrained”.
How do you pronounce dēfrēnātus?
In classical Latin, [deː.freːˈnaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [de.freˈnaː.tus].
Where does dēfrēnātus come from?
Proto-Indo-European *de → Proto-Indo-European *déh₁ → Proto-Italic *dē → Latin dēfrēnātus.