noun · femininethird declension
dēflagrātiō
dēflagrātiō f (genitive dēflagrātiōnis)
Classical[deː.fɫaˈɡraː.ti.oː]Ecclesiastical[de.flaˈɡrat.t͡si.o]
Meaning
- conflagration, deflagration
- destruction (especially by burning)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dēflagrātiō | dēflagrātiōnēs |
| genitive | dēflagrātiōnis | dēflagrātiōnum |
| dative | dēflagrātiōnī | dēflagrātiōnibus |
| accusative | dēflagrātiōnem | dēflagrātiōnēs |
| ablative | dēflagrātiōne | dēflagrātiōnibus |
| vocative | dēflagrātiō | dēflagrātiōnēs |
dēflā^grātĭo, ōnis, f. deflagro,
I. a burning up, consuming by fire, conflagration (perhaps only in Cic.).
I. Prop.:
futura aliquando caeli atque terrarum, Cic. Div. 1, 49, 111; cf.: terrarum omnium, id. Fin. 3, 19 fin.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dēflagrātiō ōnis, f
deflagro, a burning up, conflagration : futura caeli. — Fig.: deflagrationem Italiae minari, destruction .
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin dēflagrātiō From dēflagrō + -tiō.
Descendants
- Englishdeflagration
- Frenchdéflagration
- Romaniandeflagrațiefrom French déflagration
- Italiandeflagrazione
- Portuguesedeflagração
- Spanishdeflagración
- Finnishdeflagraatio
- Galiciandeflagración
- Polishdeflagracja
- Russianдефлагра́ция
In English words that came into English from dēflagrātiō
- deflagrationdēflagrātiō