adjectivethird-declension two-termination adjective
dēfectibilis
dēfectibilis (neuter dēfectibile)
Classical[deː.fɛkˈtɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[de.fekˈtiː.bi.lis]
Meaning
- Late Latinraretwo terminationfallible (liable to fail)
Cum ergō portāmus istam dēfectibilem īnfirmitātem […]
Therefore, this is the fallible feebleness we carry […]354 CE – 430 CE, Aurelius Augustinus Hipponensis, Sermones 320.11
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēfectibilis | dēfectibilis | dēfectibile |
| genitive | dēfectibilis | dēfectibilis | dēfectibilis |
| dative | dēfectibilī | dēfectibilī | dēfectibilī |
| accusative | dēfectibilem | dēfectibilem | dēfectibile |
| ablative | dēfectibilī | dēfectibilī | dēfectibilī |
| vocative | dēfectibilis | dēfectibilis | dēfectibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēfectibilēs | dēfectibilēs | dēfectibilia |
| genitive | dēfectibilium | dēfectibilium | dēfectibilium |
| dative | dēfectibilibus | dēfectibilibus | dēfectibilibus |
| accusative | dēfectibilīs dēfectibilēs | dēfectibilīs dēfectibilēs | dēfectibilia |
| ablative | dēfectibilibus | dēfectibilibus | dēfectibilibus |
| vocative | dēfectibilēs | dēfectibilēs | dēfectibilia |
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin dēfectibilis From dēficiō + -bilis (“-able, subject to”, adjectival suffix).
Descendants
- Italiandefettibile