noun · masculinefourth declension
dēcursus
dēcursus m (genitive dēcursūs)
Meaning
- running down, downward course, descent; declivity
- hostile attack
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dēcursus | dēcursūs |
| genitive | dēcursūs | dēcursuum |
| dative | dēcursuī | dēcursibus |
| accusative | dēcursum | dēcursūs |
| ablative | dēcursū | dēcursibus |
| vocative | dēcursus | dēcursūs |
dēcursus, a, um, Part., from decurro.
dēcursus, ūs, m. decurro,
I. a running down, downward course, descent; declivity (class.).
I. Lit.
A. In gen.:
montibus ex altis magnus decursus aquaï, Lucr. 1, 284; 5, 264; 944; Ov. M. 15, 266: rapidus (amnium), Verg. A. 12, 523: navium, Frontin. Strat. 1, 5, 6: planitiei, descent, inclination, Auct. B. Hisp. 29; hence concr., a descending aqueduct, Vitr. 8, 7: secus decursus aquarum, Vulg. Psa. 1, 3. —B. In partic.
1. Milit. t. t., a manœuvring, evolution, hostile attack, Liv. 1, 27; 42, 52; Tac. A. 2, 55; 12, 55; Frontin. Strat. 2, 2, 2 al.—
b. Transf., a running in armor, περιδρομή, on the occasion of a festival, Liv. 40, 9; Pers. 6, 61; Gell. 7, 3, 52; cf. decurro and decursio.—
2. The completion, end of a course:
destitit ante decursum, neque eo secius coronatus est, Suet. Ner. 24.—II. Trop.
A. In gen., a course:
facilior erit mihi quasi decursus mei temporis, a course, career, Cic. Fam. 3, 2, 2: si forensium rerum labor decursu honorum et jam aetatis flexu constitisset, i. e. after administering every grade of office, id. de Or. 1, 1, 1.—B. Rhetor. t. t., the rhythmical movement of a verse, Quint. 9, 4, 115; 11, 2, 25.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dēcursus
P. of decurro.
dēcursus ūs, m
decurro, a running down, downward course, descent : aquarum, O.: rapidus (amnium), V.— A descent, attack : subitus ex collibus, L.: in litora, Ta.— An evolution, manœuvre : iustus, L.: legionum, Ta.— A running in armor (at a festival), L. — Fig., a course, career : mei temporis: si forensium rerum labor decursu honorum constitisset, i. e. after every grade of office .
Origins
Perfect passive participle of dēcurrō.