LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
nounsecond declension

dēcrētum horribile

dēcrētum horribile n sg (genitive dēcrētī horribilis)

Meaning

  1. EcclesiasticalLatinpredestination (Calvinist doctrine)
    Decreti horribilis mendacia tollite vana, / Non homines odit, quos creat ipse, Deus.You spread vain lies of the fearful decree, / God does not hate men, which he himself creates.1620, Johannes Gisenius, Calvinismus, hoc est, errorum Zwinglio-Calvinianorum methodica enumeratio […] , front matter:
    Anne vero religiosius divina permissio appellari valde horribilis à vobis potest, quàm à Calvino, decretum horribile: cavillationum vos pudeat.As for whether you may label divine permission more piously extremely fearful, the fearful decree as in Calvin: be ashamed of your sophistries.1652, Marcus Friedrich Wendelin, Exercitationes theologicae vindicies, pro theologia Christiana, page 259:

Declension

declension
formsingularplural
nominativedēcrētum horribile—
genitivedēcrētī horribilis—
dativedēcrētō horribilī—
accusativedēcrētum horribile—
ablativedēcrētō horribilī—
vocativedēcrētum horribile—

Origins

Literally “the fearful decree”, though the horribile is often interpreted as “worthy of horror”. Introduced as a fixed phrase by John Calvin.

Quick answers

What does dēcrētum horribile mean in Latin?
dēcrētum horribile, a noun, means “predestination (Calvinist doctrine)”.
What is the genitive of dēcrētum horribile?
The genitive singular is dēcrētī horribilis. dēcrētum horribile is second declension.