LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

dēcrētālis

dēcrētālis (neuter dēcrētāle)
Classical[deː.kreːˈtaː.lɪs]Ecclesiastical[de.kreˈtaː.lis]

Meaning

  1. two terminationOf, pertaining to or depending upon (for validity) a decree or decision; decretal.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedēcrētālisdēcrētālisdēcrētāle
genitivedēcrētālisdēcrētālisdēcrētālis
dativedēcrētālīdēcrētālīdēcrētālī
accusativedēcrētālemdēcrētālemdēcrētāle
ablativedēcrētālīdēcrētālīdēcrētālī
vocativedēcrētālisdēcrētālisdēcrētāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedēcrētālēsdēcrētālēsdēcrētālia
genitivedēcrētāliumdēcrētāliumdēcrētālium
dativedēcrētālibusdēcrētālibusdēcrētālibus
accusativedēcrētālīs
dēcrētālēs
dēcrētālīs
dēcrētālēs
dēcrētālia
ablativedēcrētālibusdēcrētālibusdēcrētālibus
vocativedēcrētālēsdēcrētālēsdēcrētālia

dēcrētālis, e, adj. decerno,
I. belonging to or depending on a decree, decretal (post-class.): successio bonorum, Dig. 38, 9, 1: pagina, Sid. Ep. 7, 9.

Origins

Latin dēcrētum Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin dēcrētālis From dēcrētum + -ālis.

Descendants
  • Englishdecretal
  • Frenchdécrétale
  • Italiandecretale
  • Portuguesedecretal
  • Spanishdecretal

Quick answers

What does dēcrētālis mean in Latin?
dēcrētālis, a adjective, means “Of, pertaining to or depending upon (for validity) a decree or decision; decretal.”.
How do you pronounce dēcrētālis?
In classical Latin, [deː.kreːˈtaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [de.kreˈtaː.lis].