LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

decorō

decorō (present infinitive decorāre, perfect active decorāvī, supine decorātum)
Classical[ˈdɛ.kɔ.roː]Ecclesiastical[ˈdɛː.ko.ro]

Meaning

  1. to decorate, adorn, embellish, grace, beautify
  2. to honour

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Comere · Decorare · Ornare

1. Comere and decorare denote ornament, merely as an object of sense, as pleasing the eye; ornare, in a practical sense, as at the same time combining utility. 2. Comere (κοσμεῖν) denotes ornament as something little and effeminate, often with blame, like nitere, in opp. to nature, noble simplicity, or graceful negligence, like κομμοῦν, whereas decorare and ornare, always with praise, like splendere, as denoting affluence and riches; decorare (from δίκη) in opp. to that which is ordinary and unseemly, like κοσμεῖν; ornare (from ὀρίνω?) in opp. to that which is paltry and incomplete, like ἀσκεῖν. 3. Comere implies only a change in form, which by arranging and polishing gives to the whole a smart appearance, as in combing and braiding the hair; but decorare and ornare effect a material change, inasmuch as by external addition new beauty is conferred, as by a diadem, and so forth. Quintil. xii. 10, 47. Comere caput in gradus et annulos; compare with Tibull. iii. 2, 6. Sertis decorare comas; and Virg. Ecl. vi. 69. Apio crines ornatus amaro. (iii. 261.)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.decorōdecorābamdecorābōdecorāvīdecorāveramdecorāverō
decorārō
2nd sg.decorāsdecorābāsdecorābisdecorāvistī
decorāstī
decorāverās
decorārās
decorāveris
3rd sg.decoratdecorābatdecorābitdecorāvitdecorāverat
decorārat
decorāverit
decorārit
1st pl.decorāmusdecorābāmusdecorābimusdecorāvimusdecorāverāmusdecorāverimus
decorārimus
2nd pl.decorātisdecorābātisdecorābitisdecorāvistis
decorāstis
decorāverātis
decorārātis
decorāveritis
decorāritis
3rd pl.decorantdecorābantdecorābuntdecorāvērunt
decorāvēre, decorārunt
decorāverant
decorārant
decorāverint
decorārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.decoremdecorāremdecorāverim
decorārim
decorāvissem
decorāssem
2nd sg.decorēsdecorārēsdecorāverīsdecorāvissēs
decorāssēs
3rd sg.decoretdecorāretdecorāverit
decorārit
decorāvisset
decorāsset
1st pl.decorēmusdecorārēmusdecorāverīmus
decorārīmus
decorāvissēmus
decorāssēmus
2nd pl.decorētisdecorārētisdecorāverītis
decorārītis
decorāvissētis
decorāssētis
3rd pl.decorentdecorārentdecorāverint
decorārint
decorāvissent
decorāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.decorordecorābardecorābor
2nd sg.decorāris
decorāre
decorābāris
decorābāre
decorāberis
decorābere
3rd sg.decorāturdecorābāturdecorābitur
1st pl.decorāmurdecorābāmurdecorābimur
2nd pl.decorāminīdecorābāminīdecorābiminī
3rd pl.decoranturdecorābanturdecorābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.decorerdecorārer
2nd sg.decorēris
decorēre
decorārēris
decorārēre
3rd sg.decorēturdecorārētur
1st pl.decorēmurdecorārēmur
2nd pl.decorēminīdecorārēminī
3rd pl.decorenturdecorārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.decorādecorāre
pres. 2nd pl.decorātedecorāminī
fut. 2nd sg.decorātōdecorātor
fut. 3rd sg.decorātōdecorātor
fut. 2nd pl.decorātōte—
fut. 3rd pl.decorantōdecorantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedecorāredecorārī
perfect infinitivedecorāvisse
decorāsse
decorātum esse
future infinitivedecorātūrum essedecorātum īrī
present participledecorāns—
perfect participle—decorātus
decorāta, decorātā, decorātae, decorātam, decorātārum, decorātās, decorātī, decorātōrum, decorātōs
future participledecorātūrus
decorātūra, decorātūrā, decorātūrae, decorātūram, decorātūrārum, decorātūrās, decorātūre, decorātūrī, decorātūrīs, decorātūrō, decorātūrōrum, decorātūrōs, decorātūrum
decorandus
decoranda, decorandā, decorandae, decorandam, decorandārum, decorandās, decorande, decorandīs, decorandōrum, decorandōs
gerunddecorandī, decorandō, decorandumsupinedecorātum, decorātū

dĕcŏro, āvi, ātum, 1, v. a. decus,
I. to decorate, adorn, embellish, grace, beautify (class, and freq.).
I. Lit., with abl.: Larem corona nostrum decorari volo, Plaut. Trin. 1, 2, 1: oppidum ex pecunia sua locis communibus monumentisque, Cic. Verr. 2, 2, 46; Verg. A. 6, 217: templa novo saxo, Hor. Od. 2, 15, 20: dissignatorem lictoribus atris, surrounds, id. Ep. 1, 7, 6, etc.: quae tuos digitos decorat, Plaut. Mil. 4, 2, 58; cf. so without abl., Tib. 2, 2, 6: nescias an te generum beati Phyllidis flavae decorent parentes, Hor. Od. 2, 4, 14; Liv. 1, 26 et saep. —
II. Trop., to decorate, distinguish, honor, with abl.: nemo me lacrumis decoret nec funera fletu Faxit, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 15, 34; cf.: egregias animas ... decorate supremis Muneribus, Verg. A. 11, 25: quem populus R. singularibus honoribus decorasset, Cic. Balb. 6 fin.; cf.: aliquem amplissimis honoribus et praemiis, id. de Or. 1, 54, 232: O clementiam admirabilem atque omni laude decorandam! id. Lig. 2 fin.: delubra deorum pietate, domos suas gloriā, Sall. C. 12, 4: nec prave factis decorari versibus opto, Hor. Ep. 2, 1, 266: inani vocis sono decoratum, Cic. Tusc. 5, 41, 119 et saep. —Without abl.: quam (remp.) ipse decorarat atque auxerat, id. Pis. 12, 27; id. Brut. 75, 265: bene nummatum decorat Suadela Venusque, Hor. Ep. 1, 6, 38.—Hence, dĕ-cŏrātus, a, um, P. a., adorned, beautiful.—In sup.: orationes, Boeth. Arist. Elench. Soph. 1, 12, p. 743.

Origins

  1. Proto-Indo-European*deḱ-
  2. Proto-Indo-European*déḱos
  3. Proto-Italic*dekos
  4. Latindecorō

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin decorō From decus + -ō.

Descendants
  • Frenchdécorer
  • Italiandecorare
  • Portuguesedecorar
  • Romaniandecora
  • Spanishdecorar
  • Englishdecorate
  • Old Frenchdiorer
  • Friuliandecorâ
  • Piedmontesedecoré

Quick answers

What does decorō mean in Latin?
decorō, a verb, means “to decorate, adorn, embellish, grace, beautify; to honour”.
What are the principal parts of decorō?
decorō, decorāre, decorāvī, decorātum (first conjugation).
How do you pronounce decorō?
In classical Latin, [ˈdɛ.kɔ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈdɛː.ko.ro].
Where does decorō come from?
Proto-Indo-European *deḱ- → Proto-Indo-European *déḱos → Proto-Italic *dekos → Latin decorō.