adjectivefirst/second-declension adjective
dēciduus
dēciduus (feminine dēcidua, neuter dēciduum)
Classical[deːˈkɪ.du.ʊs]Ecclesiastical[deˈt͡ʃiː.du.us]
Meaning
- adjectivefalling down or off, deciduous
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēciduus | dēcidua | dēciduum |
| genitive | dēciduī | dēciduae | dēciduī |
| dative | dēciduō | dēciduae | dēciduō |
| accusative | dēciduum | dēciduam | dēciduum |
| ablative | dēciduō | dēciduā | dēciduō |
| vocative | dēcidue | dēcidua | dēciduum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēciduī | dēciduae | dēcidua |
| genitive | dēciduōrum | dēciduārum | dēciduōrum |
| dative | dēciduīs | dēciduīs | dēciduīs |
| accusative | dēciduōs | dēciduās | dēcidua |
| ablative | dēciduīs | dēciduīs | dēciduīs |
| vocative | dēciduī | dēciduae | dēcidua |
dēcĭdŭus, a, um, adj. 1. decĭdo,
I. falling down or off, deciduous (chiefly in Pliny: folia, Laber. ap. Non. 100, 10; Plin. 18, 25, 60, § 226; 16, 24, 38, § 92 (where Freund assumes decīdua, cut off, cf. Cato R. R. 5, 7, but without necessity):
(ignes) decidui ad terras fulminum nomen habent, Plin. 2, 20, 18, § 82: sidera, falling, shooting stars, id. 2, 8, 6, § 28: cornua cervis, id. 11, 37, 45, § 127: testes pecori ad crura decidui, subus annexi, id. 11, 49, 110, § 263: dentes, id. 8, 3, 4, § 7.Origins
Proto-Indo-European *-wós Proto-Italic *-wos Latin -uus Latin dēciduus From dēcidō (“to fall down or off”) + -uus.
Descendants
- Englishdeciduous
- Englishdecidua
- Portuguesedecíduo
- Spanishdeciduo
In English words that came into English from dēciduus
- deciduousdēciduus
- deciduadēciduus