LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

decibilis

decibilis (neuter decibile, comparative decibilior, superlative decibilissimus)
Classical[dɛˈkɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[deˈt͡ʃiː.bi.lis]

Meaning

  1. Late Latintwo terminationdecent, proper, suitable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedecibilisdecibilisdecibile
genitivedecibilisdecibilisdecibilis
dativedecibilīdecibilīdecibilī
accusativedecibilemdecibilemdecibile
ablativedecibilīdecibilīdecibilī
vocativedecibilisdecibilisdecibile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedecibilēsdecibilēsdecibilia
genitivedecibiliumdecibiliumdecibilium
dativedecibilibusdecibilibusdecibilibus
accusativedecibilīs
decibilēs
decibilīs
decibilēs
decibilia
ablativedecibilibusdecibilibusdecibilibus
vocativedecibilēsdecibilēsdecibilia

Origins

Derived from decet (“[it] is decent, proper”) + -bilis (“-able”).

Insular Romance
  • Sardiniandechivile
Italo-Romance
  • Italiandicevole
Gallo-Italic
  • Lombarddesdexeve

Quick answers

What does decibilis mean in Latin?
decibilis, a adjective, means “decent, proper, suitable”.
How do you pronounce decibilis?
In classical Latin, [dɛˈkɪ.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [deˈt͡ʃiː.bi.lis].