LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

decennis

decennis (neuter decenne)
Classical[dɛˈkɛn.nɪs]Ecclesiastical[deˈt͡ʃɛn.nis]

Meaning

  1. two terminationten-year-old
  2. two terminationof ten years, lasting ten years
    Iam uis scire quantum matrimonio tribuerit antiquitas, uiolati matrimonii poenam perpende. Graeci quondam uiolatum matrimonii ius decenni bello uindicandum censuerunt. Ad haec non Romanis modo, uerumetiam et Hebraeis et Barbaricis legibus, adulteris pena capitalis statuebatur.16th century, Desiderius Erasmus Roterodamus, Declamatio in genere suasorio de laude matrimonii
  3. two terminationcelebrated or occuring every ten years, decennial

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedecennisdecennisdecenne
genitivedecennisdecennisdecennis
dativedecennīdecennīdecennī
accusativedecennemdecennemdecenne
ablativedecennīdecennīdecennī
vocativedecennisdecennisdecenne
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedecennēsdecennēsdecennia
genitivedecenniumdecenniumdecennium
dativedecennibusdecennibusdecennibus
accusativedecennīs
decennēs
decennīs
decennēs
decennia
ablativedecennibusdecennibusdecennibus
vocativedecennēsdecennēsdecennia

dĕcennis, e, adj. id.,
I. of ten years (post-Aug.): bellum, of the Greeks before Troy, Quint. 8, 4, 22; also proelium, Petr. 89, 2, 8: obsidio (Veiorum), Flor. 1, 12, 8: equae, ten years old, Plin. 8, 44, 69; cf.: decenni major asinus, Pall. Mart. 14, 1.—
II. Subst.: decennia, ium, n., = decennalia, a festival under the emperors, held every ten years, Treb. Gall. 5 fin.; cf.: decennalis, no. II.

Origins

From decem (“ten”) + annus (“year”) + -is (forming compound adjectives).

Descendants
  • Italiandecenne

Quick answers

What does decennis mean in Latin?
decennis, a adjective, means “ten-year-old; of ten years, lasting ten years; celebrated or occuring every ten years, decennial”.
How do you pronounce decennis?
In classical Latin, [dɛˈkɛn.nɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [deˈt͡ʃɛn.nis].