verbfirst conjugation
dēcarnō
dēcarnō (present infinitive dēcarnāre, perfect active dēcarnāvī, supine dēcarnātum)
Classical[deːˈkar.noː]Ecclesiastical[deˈkar.no]
Meaning
- To strip the hide, skin, flay
c. 360 CE – 400 CE, Vegetius, Ars Veterinaria 2.27.2
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēcarnō | dēcarnābam | dēcarnābō | dēcarnāvī | dēcarnāveram | dēcarnāverō |
| 2nd sg. | dēcarnās | dēcarnābās | dēcarnābis | dēcarnāvistī | dēcarnāverās | dēcarnāveris |
| 3rd sg. | dēcarnat | dēcarnābat | dēcarnābit | dēcarnāvit | dēcarnāverat | dēcarnāverit |
| 1st pl. | dēcarnāmus | dēcarnābāmus | dēcarnābimus | dēcarnāvimus | dēcarnāverāmus | dēcarnāverimus |
| 2nd pl. | dēcarnātis | dēcarnābātis | dēcarnābitis | dēcarnāvistis | dēcarnāverātis | dēcarnāveritis |
| 3rd pl. | dēcarnant | dēcarnābant | dēcarnābunt | dēcarnāvērunt dēcarnāvēre | dēcarnāverant | dēcarnāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēcarnem | dēcarnārem | dēcarnāverim | dēcarnāvissem |
| 2nd sg. | dēcarnēs | dēcarnārēs | dēcarnāverīs | dēcarnāvissēs |
| 3rd sg. | dēcarnet | dēcarnāret | dēcarnāverit | dēcarnāvisset |
| 1st pl. | dēcarnēmus | dēcarnārēmus | dēcarnāverīmus | dēcarnāvissēmus |
| 2nd pl. | dēcarnētis | dēcarnārētis | dēcarnāverītis | dēcarnāvissētis |
| 3rd pl. | dēcarnent | dēcarnārent | dēcarnāverint | dēcarnāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēcarnor | dēcarnābar | dēcarnābor |
| 2nd sg. | dēcarnāris dēcarnāre | dēcarnābāris dēcarnābāre | dēcarnāberis dēcarnābere |
| 3rd sg. | dēcarnātur | dēcarnābātur | dēcarnābitur |
| 1st pl. | dēcarnāmur | dēcarnābāmur | dēcarnābimur |
| 2nd pl. | dēcarnāminī | dēcarnābāminī | dēcarnābiminī |
| 3rd pl. | dēcarnantur | dēcarnābantur | dēcarnābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | dēcarner | dēcarnārer |
| 2nd sg. | dēcarnēris dēcarnēre | dēcarnārēris dēcarnārēre |
| 3rd sg. | dēcarnētur | dēcarnārētur |
| 1st pl. | dēcarnēmur | dēcarnārēmur |
| 2nd pl. | dēcarnēminī | dēcarnārēminī |
| 3rd pl. | dēcarnentur | dēcarnārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | dēcarnā | dēcarnāre |
| pres. 2nd pl. | dēcarnāte | dēcarnāminī |
| fut. 2nd sg. | dēcarnātō | dēcarnātor |
| fut. 3rd sg. | dēcarnātō | dēcarnātor |
| fut. 2nd pl. | dēcarnātōte | — |
| fut. 3rd pl. | dēcarnantō | dēcarnantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | dēcarnāre | dēcarnārī |
| perfect infinitive | dēcarnāvisse | dēcarnātum esse |
| future infinitive | dēcarnātūrum esse | dēcarnātum īrī |
| present participle | dēcarnāns | — |
| perfect participle | — | dēcarnātus |
| future participle | dēcarnātūrus | dēcarnandus |
gerunddēcarnandī, dēcarnandō, dēcarnandumsupinedēcarnātum, dēcarnātū
dē-carno, āre, v. a. 2, caro,
I. to take off the flesh (late Lat.), Veg. A. V. 2, 27, 2; 2, 42, 1; 3, 6, 1; Apic. 7, 9.
Origins
- Proto-Indo-European*de
- Proto-Indo-European*déh₁
- Proto-Italic*dē
- Latindēcarnō
Latin dē- Proto-Indo-European *(s)ker(H)- Proto-Indo-European *-ō Proto-Indo-European *(s)kér(H)ō Proto-Italic *karō Latin carō Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin dēcarnō From dē- + carō + -ō.