LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

damnōsus

damnōsus (feminine damnōsa, neuter damnōsum)
Classical[damˈnoː.sʊs]Ecclesiastical[damˈnɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectivecausing damage, injurious, destructive
  2. adjectiveprodigal

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedamnōsusdamnōsadamnōsum
genitivedamnōsīdamnōsaedamnōsī
dativedamnōsōdamnōsaedamnōsō
accusativedamnōsumdamnōsamdamnōsum
ablativedamnōsōdamnōsādamnōsō
vocativedamnōsedamnōsadamnōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedamnōsīdamnōsaedamnōsa
genitivedamnōsōrumdamnōsārumdamnōsōrum
dativedamnōsīsdamnōsīsdamnōsīs
accusativedamnōsōsdamnōsāsdamnōsa
ablativedamnōsīsdamnōsīsdamnōsīs
vocativedamnōsīdamnōsaedamnōsa

damnōsus, a, um, adj. damnum,
I. full of injury; and hence,
I. Act., that causes injury, injurious, hurtful, destructive, pernicious (very freq. since the Aug. period, not in Cicero or Caesar): quid tibi commerci est cum dis damnosissimis? Plaut. Bac. 1, 2, 9; cf. Venus, Hor. Ep. 1, 18, 21: libido, id. ib. 2, 1, 107: canes, the worst cast of the tali (v. canis), Prop. 4, 8, 46; cf. Isid. Orig. 18, 65 al.: et reipublicae et societatibus infidus damnosusque, Liv. 25, 1: bellum sumptuosum et damnosum ipsis Romanis, id. 45, 3; Ov. M. 10, 707 et saep.— *
II. Pass., that suffers injury, injured, unfortunate: senex, Plaut. Epid. 2, 3, 14.—
III. Mid., that injures himself, wasteful, prodigal; a spendthrift: dites mariti, Plaut. Curc. 4, 1, 24: id. Ps. 1, 5, 1; Ter. Heaut. 5, 4, 11: non in alia re damnosior quam in aedificando, Suet. Ner. 31.—* Adv.: damnōse (acc. to no. I.), in conversational language = immodice: nos nisi damnose bibimus, moriemur inulti, to the injury of the host, i. e. deep, hard, Hor. S. 2, 8, 34.

Origins

From damnum (“damage, injury”) + -ōsus.

Descendants
  • Englishdamnous
  • Frenchdamneux
  • Italiandannoso
  • Portuguesedanoso
  • Romaniandăunos
  • Spanishdañoso
  • Asturiandañosu

Quick answers

What does damnōsus mean in Latin?
damnōsus, a adjective, means “causing damage, injurious, destructive; prodigal”.
How do you pronounce damnōsus?
In classical Latin, [damˈnoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [damˈnɔː.s̬us].