adjectivefirst/second-declension adjective
damnōsus
damnōsus (feminine damnōsa, neuter damnōsum)
Classical[damˈnoː.sʊs]Ecclesiastical[damˈnɔː.s̬us]
Meaning
- adjectivecausing damage, injurious, destructive
- adjectiveprodigal
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī damnum affertdamnōsus -a -um — in Metamorphoses I, ch. 15, 21
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | damnōsus | damnōsa | damnōsum |
| genitive | damnōsī | damnōsae | damnōsī |
| dative | damnōsō | damnōsae | damnōsō |
| accusative | damnōsum | damnōsam | damnōsum |
| ablative | damnōsō | damnōsā | damnōsō |
| vocative | damnōse | damnōsa | damnōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | damnōsī | damnōsae | damnōsa |
| genitive | damnōsōrum | damnōsārum | damnōsōrum |
| dative | damnōsīs | damnōsīs | damnōsīs |
| accusative | damnōsōs | damnōsās | damnōsa |
| ablative | damnōsīs | damnōsīs | damnōsīs |
| vocative | damnōsī | damnōsae | damnōsa |
damnōsus, a, um, adj. damnum,
I. full of injury; and hence,
I. Act., that causes injury, injurious, hurtful, destructive, pernicious (very freq. since the Aug. period, not in Cicero or Caesar):
quid tibi commerci est cum dis damnosissimis? Plaut. Bac. 1, 2, 9; cf. Venus, Hor. Ep. 1, 18, 21: libido, id. ib. 2, 1, 107: canes, the worst cast of the tali (v. canis), Prop. 4, 8, 46; cf. Isid. Orig. 18, 65 al.: et reipublicae et societatibus infidus damnosusque, Liv. 25, 1: bellum sumptuosum et damnosum ipsis Romanis, id. 45, 3; Ov. M. 10, 707 et saep.— * II. Pass., that suffers injury, injured, unfortunate:
senex, Plaut. Epid. 2, 3, 14.— III. Mid., that injures himself, wasteful, prodigal; a spendthrift:
dites mariti, Plaut. Curc. 4, 1, 24: id. Ps. 1, 5, 1; Ter. Heaut. 5, 4, 11: non in alia re damnosior quam in aedificando, Suet. Ner. 31.—* Adv.: damnōse (acc. to no. I.), in conversational language = immodice: nos nisi damnose bibimus, moriemur inulti, to the injury of the host, i. e. deep, hard, Hor. S. 2, 8, 34.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
damnōsus adj. with comp. and sup.
damnum, injurious, destructive, pernicious : ingenia, L.: Venus, H.: libido, H.: artes, O.: bellum Romanis, L.: discordia damnosior rei p., L.: res damnosissima divitibus, L.: virtus duobus, O.: canes, the worst cast of the dice , Pr.: dies, time, the destroyer , H.: pagina multā damnosa papyro, i. e. costly , Iu.—As subst m., a prodigal , T.
Origins
From damnum (“damage, injury”) + -ōsus.
Descendants
- Englishdamnous
- Frenchdamneux
- Italiandannoso
- Portuguesedanoso
- Romaniandăunos
- Spanishdañoso
- Asturiandañosu