LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

custōdia

custōdia f (genitive custōdiae)
Classical[kʊsˈtoː.di.a]Ecclesiastical[kusˈtɔː.di.a]

Meaning

  1. protection, safekeeping
  2. custody, guardianship
    Quid quod tū tē ipse in cūstōdiam dedistī, quod vītandae suspīciōnis causā ad M. Lepidum tē habitāre velle dīxistī?What about the fact that you surrendered yourself into custody, the fact that you said you wanted to live at the house of Manius Lepidus for the sake of avoiding suspicion?63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.19
  3. Late Latinprisoner
    Militum autem consilium fuit ut custodias occiderent, ne quis cum enatasset, effugeret.And the soldiers' counsel was, that they should kill the prisoners, lest any of them, swimming out, should escape. (Douay-Rheims)c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Acts.27.42

Latīnē defined in Latin in our graded readers

mūnus custōdis
custōdia -ae (f) — in Aeneis, ch. 15

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Custodia · Carcer · Ergastulum

Custodia (from κεύθω) is the place where prisoners are confined, or the prison; carcer (κάρκαρον, redupl. of καρίς, circus), that part of the prison that is meant for citizens; ergastulum (from ἐργάζομαι, or εἴργω), the house of correction for slaves.

Declension

declension
formsingularplural
nominativecustōdiacustōdiae
genitivecustōdiaecustōdiārum
dativecustōdiaecustōdiīs
accusativecustōdiamcustōdiās
ablativecustōdiācustōdiīs
vocativecustōdiacustōdiae

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

litora ac portus custodia clausos tenere
to keep the coast and harbours in a state of blockade.

custōdĭa, ae, f. id.,
I. a watching, watch, guard, care, protection (freq. and class.).
I. In gen.
A. Lit.: in tuam custodiam meque et meas spes trado, Plaut. Most. 2, 1, 59: agitare custodiam, to keep guard, id. Rud. 3, 6, 20: iis impedimentis custodiae ac praesidio VI. milia hominum unā reliquerunt, Caes. B. G. 2, 29: sub hospitum privatorum custodiā esse, Liv. 42, 19, 5: tam fida canum, Cic. N. D. 2, 63, 158: pastoris, Col. 8, 4, 3: paedagogorum, Quint. 1, 2, 25: dura matrum, care, oversight, Hor. Ep. 1, 1, 22 et saep.: navium longarum, Caes. B. C. 3, 39: ignis (Vestae), Cic. Leg. 2, 12, 29: urbis, Caes. B. C. 1, 17; 2, 36; Liv. 5, 10, 4; cf.: urbis, sui, Suet. Aug. 49: corporis, id. Galb. 12: illa (sc. pontis), Nep. Milt. 3, 2: portus, Auct. B. Alex. 17: cum in ejusdem anni custodiā te atque L. Murenam fortuna posuisset, Cic. Mur. 31, 64: aliquid privatā custodiā continere, id. Sull. 15, 42: circum familias conventus Campaniae custodiae causā distribuit, Caes. B. C. 1, 14 fin.: in muro custodiae causā conlocati, id. ib. 1, 28; Auct. B. Afr. 46: navis quae erat ad custodiam ab Acilio posita, Caes. B. C. 3, 40: tribunus adpositus custodiae (alicujus), Tac. A. 1, 6: ignaviam suam tenebrarum ac parietum custodiis tegere, Cic. Rab. Perd. 7, 21: a cujus audaciā fratris liberos ne materni quidem corporis custodiae tegere potuissent, id. Clu. 11, 31: fida justitiae, id. Fin. 2, 34, 113: una fidelis memoriae rerum gestarum (litterae), Liv. 6, 1, 2: libertatis, id. 4, 24, 4: suae religionis, Quint. 6, 1, 20: decoris, id. 11, 1, 57 et saep.—
B. Meton.
1. Usu. in plur. and in milit. lang., persons who serve as guards, a guard, watch, sentinel: colonia meis praesidiis, custodiis, vigiliis munita, Cic. Cat. 1, 3, 8; 2, 12, 26; Cic. Verr. 2, 3, 24, § 60: neque clam transire propter custodias Menapiorum possent, Caes. B. G. 4, 4; 7, 19; 7, 27 et saep.—In sing. (collect.), Cat. 62, 33: abest custodia regi, Ov. M. 14, 371: unicus anser erat, minimae custodia villae, id. ib. 8, 684: corporis, a body-guard, Curt. 5, 1, 42.—
2. A place where guard is kept, a watch- or guard - house, watch - station: haec (urbs) mea sedes est, haec vigilia, haec custodia, Cic. Phil. 12, 10, 24: privata, id. Sull. 15, 42: in hac custodiā et tamquam speculā, id. Phil. 7, 7, 19: ceteri in custodiam conditi, Tac. H. 4, 2.—In plur., Cic. Imp. Pomp. 6, 16; id. Rab. Perd. 7, 21—
II. With the access. idea of hindering free motion, a watching, guarding, custody, restraint, confinement.
A. Lit.: nec cuiquam uni custodiam ejus (sc. Philopoemenis capti) satis credebant, Liv. 39, 50, 2: quive (servi) inve ludum custodiamve conjecti fuerint, Gai Inst. 1, 13: animal quod custodiam nostram evadit, id. ib. 2, 67: famulos vinclis atque custodiā ... tueri, Cic. Tusc. 2, 21, 48. —Plur.: in praedonum hostiumque custodias tantum numerum civium Romanorum includere, Cic. Verr. 2, 5, 55, § 144: libera, private custody, confinement in one's house, Liv. 24, 45, 8; Vell. 1, 11 (cf.: libero conclavi, Liv. 39, 14, 9); and in plur.: in liberis custodiis, Sall. C. 47, 3; cf. trop.: domi teneamus eam (eloquentiam), saeptam liberali custodiā, Cic. Brut. 96, 330.—Perh. in a play upon the words libera custodia: ut sis apud me ligneā in custodiā, Plaut. Poen. 5, 6, 28. —
B. Meton.
1. A place of confinement, a prison, hold: Lentulus comprehenditur et in custodiā necatur, Caes. B. C. 3, 104 fin.; Cic. Verr. 2, 5, 27, §§ 68 and 69; id. Cat. 1, 8, 19; id. Q. Fr. 1, 2, 4, § 14; id. Div. 1, 25, 52; id. Tusc. 1, 29, 71 et saep. —Trop.: corporis custodiis se liberare, Cic. Rep. 6, 15, 15.—
2. Persons in confinement, captives, prisoners (post-Aug.): in recognoscendis custodiis, Suet. Tib. 61; id. Dom. 14: unus ex custodiarum agmine, Sen. Ep. 77, 18.—Of a single person: eādem catenā et custodiam et militem copulat, Sen. Ep. 5, 7.

Origins

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin custōdia From custōd- (“guardian”) + -ia.

Borrowed
  • Catalancustòdia
  • Englishcustody
  • Italiancustodia
  • Frenchcustodefrom Middle French custode
  • Occitancustodiafrom Old Occitan custodia
  • Portuguesecustódia
  • Romaniancustodie
  • Spanishcustodia
  • Greekκουστωδία

In English words that came into English from custōdia

  • custodycustōdia
  • custodiancustōdiānātus

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does custōdia mean in Latin?
custōdia, a noun, means “protection, safekeeping; custody, guardianship; prisoner”.
What is the genitive of custōdia?
The genitive singular is custōdiae. custōdia is feminine, first declension.
How do you pronounce custōdia?
In classical Latin, [kʊsˈtoː.di.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [kusˈtɔː.di.a].