adjectivethird-declension two-termination adjective
currūlis
currūlis (neuter currūle)
Classical[kʊrˈruː.lɪs]Ecclesiastical[kurˈruː.lis]
Meaning
- relationaltwo terminationchariot
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | currūlis | currūlis | currūle |
| genitive | currūlis | currūlis | currūlis |
| dative | currūlī | currūlī | currūlī |
| accusative | currūlem | currūlem | currūle |
| ablative | currūlī | currūlī | currūlī |
| vocative | currūlis | currūlis | currūle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | currūlēs | currūlēs | currūlia |
| genitive | currūlium | currūlium | currūlium |
| dative | currūlibus | currūlibus | currūlibus |
| accusative | currūlīs currūlēs | currūlīs currūlēs | currūlia |
| ablative | currūlibus | currūlibus | currūlibus |
| vocative | currūlēs | currūlēs | currūlia |
currūlis, e, adj. currus,
I. of or belonging to a chariot, or a chariot-race:
rabies equorum (post-class. and rare), App. M. 9, p. 221: strepitus (opp. equester fremitus), Fronto Ep. 3 Mai; cf. curulis.Origins
From currus.