LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

curriculum

curriculum n (genitive curriculī)
Classical[kʊrˈrɪ.kʊ.ɫũː]Ecclesiastical[kurˈriː.ku.lum]

Meaning

  1. neutera race
  2. neutera racecourse
  3. neutera racing chariot

Declension

declension
formsingularplural
nominativecurriculumcurricula
genitivecurriculīcurriculōrum
dativecurriculōcurriculīs
accusativecurriculumcurricula
ablativecurriculōcurriculīs
vocativecurriculumcurricula

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

vitae cursum or curriculum conficere
to finish one's career.

currĭcŭlum, i, n. id.,
I. a running, course, race.
I. Lit.
A. In gen. (mostly ante-class.): conicere se in curriculum, Plaut. Merc. 5, 2, 91; cf.: pedes in curriculum conferre, Varr. ap. Non. p. 263, 6: facere unum curriculum, Plaut. Trin. 4, 4, 11; cf.: ita celeri curriculo fui propere a portu, id. Stich. 2, 2, 13.—
(b). Abl. curriculo adverb., in a quick course, at full speed, swiftly, hastily, Plaut. Ep. 1, 1, 12; id. Most. 2, 1, 15; 3, 3, 26; id. Mil. 2, 6, 43; Ter. Heaut. 4, 4, 11 al.—
B. In partic., a running on a wager, a race: athletae se in curriculo exercentes, Cic. Sen. 9, 27; id. Leg. 2, 9, 22; id. Mur. 27, 57; Liv. 44, 9; Hor. C. 1, 1, 3; Ov. Tr. 4, 8, 36 al.: equorum, Liv. 45, 33, 5.—
II. Meton.
A. A race-ground, course, career. *
1. Lit.: solis et lunae, Cic. Fragm. ap. Non. p. 198, 29.—Far more freq.,
2. Trop.: exiguum nobis vitae curriculum natura circumscripsit, immensum gloriae, Cic. Rab. Perd. 10, 30; cf.: vivendi a naturā datum conficere, id. Univ. 12: curricula multiplicium variorumque sermonum, id. Or. 3, 12: me ex constituto spatio defensionis in semihorae curriculum coëgisti, id. Rab. Perd. 2, 6; so, consuetudinis, id. Lael. 12, 40: laudis, Quint. 12, 2, 31: hae sunt exercitationes ingenii, haec curricula mentis, Cic. Sen. 11, 38: petitionis, id. Mur. 22, 46: omne industriae nostrae, id. Phil. 7, 3, 7; cf.: nec in quadrigis eum secundum numeraverim ... nec in oratoribus, qui tantum absit a primo, vix ut in eodem curriculo esse videatur, id. Brut. 47, 173.—
b. The time of the annual circuit of the sun, a year, Prud. στεφ. 3 (al. 9), 11.—
B. A race-chariot (post-Aug.), Tac. A. 14, 14; 15, 44 fin.; *Suet. Calig. 19.—
2. For a chariot, in gen.: equi turbati in amnem praecipitavere curricula, Curt. 8, 14, 8: Mettum Fufetium equis ad curriculum ex utrāque parte deligatum distraxit, Varr. ap. Non. p. 287, 22.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱers-
  2. Proto-Indo-European*ḱr̥séti
  3. Proto-Italic*korzō
  4. Latincurriculum

Latin -culum Latin curriculum From currō (“run, move quickly”) + -culum.

Descendants
  • Catalancurrículum
  • Englishcurricle
  • Englishcurriculum
  • Frenchcurriculum
  • GermanCurriculum
  • Italiancurricolo
  • Portuguesecurrículo
  • Spanishcurrículo
  • Spanishcarrejo
  • Normantchuthitchulum

Quick answers

What does curriculum mean in Latin?
curriculum, a noun, means “a race; a racecourse; a racing chariot”.
What is the genitive of curriculum?
The genitive singular is curriculī. curriculum is neuter, second declension.
How do you pronounce curriculum?
In classical Latin, [kʊrˈrɪ.kʊ.ɫũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [kurˈriː.ku.lum].
Where does curriculum come from?
Proto-Indo-European *ḱers- → Proto-Indo-European *ḱr̥séti → Proto-Italic *korzō → Latin curriculum.