noun · neutersecond declension
curriculum
curriculum n (genitive curriculī)
Classical[kʊrˈrɪ.kʊ.ɫũː]Ecclesiastical[kurˈriː.ku.lum]
Meaning
- neutera race
- neutera racecourse
- neutera racing chariot
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | curriculum | curricula |
| genitive | curriculī | curriculōrum |
| dative | curriculō | curriculīs |
| accusative | curriculum | curricula |
| ablative | curriculō | curriculīs |
| vocative | curriculum | curricula |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- vitae cursum or curriculum conficere
- to finish one's career.
currĭcŭlum, i, n. id.,
I. a running, course, race.
I. Lit.
A. In gen. (mostly ante-class.):
conicere se in curriculum, Plaut. Merc. 5, 2, 91; cf.: pedes in curriculum conferre, Varr. ap. Non. p. 263, 6: facere unum curriculum, Plaut. Trin. 4, 4, 11; cf.: ita celeri curriculo fui propere a portu, id. Stich. 2, 2, 13.—(b). Abl. curriculo adverb., in a quick course, at full speed, swiftly, hastily, Plaut. Ep. 1, 1, 12; id. Most. 2, 1, 15; 3, 3, 26; id. Mil. 2, 6, 43; Ter. Heaut. 4, 4, 11 al.—
B. In partic., a running on a wager, a race:
athletae se in curriculo exercentes, Cic. Sen. 9, 27; id. Leg. 2, 9, 22; id. Mur. 27, 57; Liv. 44, 9; Hor. C. 1, 1, 3; Ov. Tr. 4, 8, 36 al.: equorum, Liv. 45, 33, 5.—II. Meton.
A. A race-ground, course, career. *
1. Lit.: solis et lunae, Cic. Fragm. ap. Non. p. 198, 29.—Far more freq.,
2. Trop.:
exiguum nobis vitae curriculum natura circumscripsit, immensum gloriae, Cic. Rab. Perd. 10, 30; cf.: vivendi a naturā datum conficere, id. Univ. 12: curricula multiplicium variorumque sermonum, id. Or. 3, 12: me ex constituto spatio defensionis in semihorae curriculum coëgisti, id. Rab. Perd. 2, 6; so, consuetudinis, id. Lael. 12, 40: laudis, Quint. 12, 2, 31: hae sunt exercitationes ingenii, haec curricula mentis, Cic. Sen. 11, 38: petitionis, id. Mur. 22, 46: omne industriae nostrae, id. Phil. 7, 3, 7; cf.: nec in quadrigis eum secundum numeraverim ... nec in oratoribus, qui tantum absit a primo, vix ut in eodem curriculo esse videatur, id. Brut. 47, 173.—b. The time of the annual circuit of the sun, a year, Prud. στεφ. 3 (al. 9), 11.—
2. For a chariot, in gen.:
equi turbati in amnem praecipitavere curricula, Curt. 8, 14, 8: Mettum Fufetium equis ad curriculum ex utrāque parte deligatum distraxit, Varr. ap. Non. p. 287, 22.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
curriculum ī, n dim.
currus, a small car, chariot, racing car: quadrigarum curriculum: curriculo pulverem Collegisse, H.: effundit habenas Curriculo, Iu.—A wagon: in amnem praecipitare curricula, Cu.—A running, course: Curriculo percurre, at full speed, T. — A race: se in curriculo exercentes: equorum, L. — A raceground, race-course: in eodem curriculo esse.— Fig., a course, career: vitae: noctis, V.: consuetudinis: haec curricula mentis.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱers-
- Proto-Indo-European*ḱr̥séti
- Proto-Italic*korzō
- Latincurriculum
Latin -culum Latin curriculum From currō (“run, move quickly”) + -culum.
Descendants
- Catalancurrículum
- Englishcurricle
- Englishcurriculum
- Frenchcurriculum
- GermanCurriculum
- Italiancurricolo
- Portuguesecurrículo
- Spanishcurrículo
- Spanishcarrejo
- Normantchuthitchulum