LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

cunīculus

cunīculus m (genitive cunīculī)
Classical[kʊˈniː.kʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[kuˈniː.ku.lus]

Meaning

  1. a rabbit
    Gaudet in effossīs habitāre cunīculus antrīs.The rabbit enjoys living in dug out hollows. It showed the hidden paths to the foes.86 CE – 103 CE, Martialis, Epigrammata 13.60.1–2
  2. a rabbit burrow
  3. a mine, underground tunnel or gallery
    Greges migratorum, qui diversis viis ex Africa vel Asia in Europam venerunt, in proximitatem urbis Caleti (Calais) convenerunt, unde brevissima est in Britanniam per cuniculum traiectio.Groups of migrants, coming into Europe by various routes from Africa and Asia, came together near the city of Calais, where it is but a short passage to Britain through the tunnel.2015, Tuomo Pekkanen, Nuntii Latini 7.8.2015:https://areena.yle.fi/1-2864830
    vulpēs, cubīle fodiēns, dum terram ēruit agitque plūrīs altius cunīculōs,c. 15 BCE – 50 CE, Phaedrus, Fabulae 4.21

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativecunīculuscunīculī
genitivecunīculīcunīculōrum
dativecunīculōcunīculīs
accusativecunīculumcunīculōs
ablativecunīculōcunīculīs
vocativecunīculecunīculī

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

cuniculos agere (B. G. 3. 21)
to make mines, subterraneous passages.

cŭnīcŭlus, i, m. Spanish,
I. a rabbit, cony, Gr. κόνικλος or κύνικλος.
I. Prop., Varr. R. R. 3, 12, 6; Plin. 8, 55, 81, § 217; Mart. 13, 60.—
II. Transf. (from their habit of burrowing in the ground; cf. Varr. l. l.; collat. form, cŭnīcŭlum, i, n., acc. to Paul. ex Fest. p. 50, 4, but perh. an acc.; v. Müll. ad loc.), a passage under ground, a hole, pit, cavity, canal, etc.
A. In gen., Cic. Off. 3, 23, 90; Col. 8, 17, 4; Plin. 2, 80, 82, § 193; 6, 27, 31, §§ 128 and 135.—
B. In partic., milit. t. t., a mine, Caes. B. G. 3, 21; 7, 22 (three times); 7, 24; Hirt. B. G. 8, 41; Cic. Phil. 3, 8, 20; id. Caecin. 30, 88; Liv. 5, 19, 10: ad murum cuniculis pervenire, id. 31, 17, 2: occultus vineis, id. 38, 7, 6; Amm. 24, 4, 13: cuniculorum fodinae, id. 24, 4, 21.—
2. Trop.: quae res aperte petebatur, ea nunc occulte cuniculis oppugnatur, i. e. by secret devices, Cic. Agr. 1, 1, 1.

Origins

Unknown, perhaps some Iberian or Celtiberian word + the Latin diminutive -ulus or -culus. Compare Basque untxi (“rabbit”). Attested from Varro onward.

Gallo-Romance
  • Catalanconill
  • Sardinianconigliufrom Catalan conill
  • Occitanconilh
  • Old Frenchconnil
Elsewhere
  • Englishcuniculus
  • Italiancunicolo
  • Portuguesecunículo
  • Greekκονικλοτροφείοfrom Ancient Greek κύνικλος
  • Idokuniklofrom Esperanto kuniklo
  • Czechkrálíkfrom Middle High German küniklīn
  • Lower Sorbiankralikfrom Middle High German küniklīn
  • Polishkrólikfrom Middle High German küniklīn
  • Slovakkrálikfrom Middle High German küniklīn
Padanian
  • Italianconiglio
  • Sardinianconigliufrom Italian coniglio
  • Emiliancunili
  • Emiliancunij
  • Emiliancunej
  • Emiliancunì
  • Emiliancunin
  • Emiliancunén
  • Lombardconì
  • Lombardconili
Ibero-Romance
  • Spanishconejofrom Old Spanish conejo
  • Aragoneseconiello
  • Asturianconeyufrom Old Leonese coneyo
  • Leonesecuneyufrom Old Leonese coneyo
  • Mirandeseconeilhofrom Old Leonese coneyo
  • Old Galician-Portuguesecõelho
  • Ladinokonejofrom Old Spanish conejo
Arabic
  • Moroccan Arabicقنية
  • Moroccan Arabicقلينة
Old Breton
  • Bretonkoniklfrom Middle Breton conicl
  • Bretonkoniflfrom Middle Breton conicl

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does cunīculus mean in Latin?
cunīculus, a noun, means “a rabbit; a rabbit burrow; a mine, underground tunnel or gallery”.
What is the genitive of cunīculus?
The genitive singular is cunīculī. cunīculus is masculine, second declension.
How do you pronounce cunīculus?
In classical Latin, [kʊˈniː.kʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kuˈniː.ku.lus].