LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

cultrīx

cultrīx f (genitive cultrīcis, masculine cultor)
Classical[ˈkʊɫ.triːks]Ecclesiastical[ˈkul.triks]

Meaning

  1. female inhabitant or worker
  2. female worshipper

Declension

declension
formsingularplural
nominativecultrīxcultrīcēs
genitivecultrīciscultrīcum
dativecultrīcīcultrīcibus
accusativecultrīcemcultrīcēs
ablativecultrīcecultrīcibus
vocativecultrīxcultrīcēs

cultrix, īcis, f. cultor.
I. Prop., she who labors at or cares for a thing: earum rerum quas terra gignit ... augendarum et alendarum quandam cultricem esse, quae sit scientia atque ars agricolarum, Cic. Fin. 5, 14, 39.—
B. A female inhabitant: nemorum Latonia virgo, Verg. A. 11, 557; cf.: montibus Idri (Diana), Cat. 64, 300 Sillig N. cr.: collis (Janiculi) haec aetas, Ov. F. 1, 245.—
2. Poet., transf., of things as subjects: foci secura patella, Pers. 3, 26.—
II. Trop., a female worshipper: deorum montium, Lact. Mort. Pers. 11.

Origins

From colō, cultum (“inhabit, worship”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).

Quick answers

What does cultrīx mean in Latin?
cultrīx, a noun, means “female inhabitant or worker; female worshipper”.
What is the genitive of cultrīx?
The genitive singular is cultrīcis. cultrīx is feminine, third declension.
How do you pronounce cultrīx?
In classical Latin, [ˈkʊɫ.triːks]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkul.triks].