noun · femininethird declension
cultrīx
cultrīx f (genitive cultrīcis, masculine cultor)
Classical[ˈkʊɫ.triːks]Ecclesiastical[ˈkul.triks]
Meaning
- female inhabitant or worker
- female worshipper
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cultrīx | cultrīcēs |
| genitive | cultrīcis | cultrīcum |
| dative | cultrīcī | cultrīcibus |
| accusative | cultrīcem | cultrīcēs |
| ablative | cultrīce | cultrīcibus |
| vocative | cultrīx | cultrīcēs |
cultrix, īcis, f. cultor.
I. Prop., she who labors at or cares for a thing:
earum rerum quas terra gignit ... augendarum et alendarum quandam cultricem esse, quae sit scientia atque ars agricolarum, Cic. Fin. 5, 14, 39.—B. A female inhabitant:
nemorum Latonia virgo, Verg. A. 11, 557; cf.: montibus Idri (Diana), Cat. 64, 300 Sillig N. cr.: collis (Janiculi) haec aetas, Ov. F. 1, 245.—II. Trop., a female worshipper:
deorum montium, Lact. Mort. Pers. 11.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
cultrīx īcis, f
cultor, a cultivator: rerum quas terra gignit augendarum.—A female inhabitant: nemorum, V.—Fig., a worshipper: cultrix haec aetas (i. e. me colens), O.
Origins
From colō, cultum (“inhabit, worship”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).