LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

culpābilis

culpābilis (neuter culpābile, comparative culpabilius, adverb culpābiliter)
Classical[kʊɫˈpaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[kulˈpaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationblameworthy, culpable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeculpābilisculpābilisculpābile
genitiveculpābilisculpābilisculpābilis
dativeculpābilīculpābilīculpābilī
accusativeculpābilemculpābilemculpābile
ablativeculpābilīculpābilīculpābilī
vocativeculpābilisculpābilisculpābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeculpābilēsculpābilēsculpābilia
genitiveculpābiliumculpābiliumculpābilium
dativeculpābilibusculpābilibusculpābilibus
accusativeculpābilīs
culpābilēs
culpābilīs
culpābilēs
culpābilia
ablativeculpābilibusculpābilibusculpābilibus
vocativeculpābilēsculpābilēsculpābilia

culpābĭlis, e, adj. culpa,
I. worthy of blame, culpable, criminal (post-class.): aliquid (opp. laudabile), App. Mag. p. 223: opinio de diis (opp. digna), Arn. 7, p. 222. —Comp.: tanto culpabilius est, non observare quod possis, Tert. ad Uxor. 2, 1.—Adv.: culpābĭlĭter, culpably, Symm. Ep. 9, 40. —Comp., Paul. Nol. Ep. 39, 4; Cael. Aur. Acut. 3, 17, 172.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin culpābilis From culpa (“crime, blame”) + -bilis.

Descendants
  • Catalanculpable
  • Frenchcoupablefrom Old French coupable
  • Englishculpablefrom Old French coupable
  • Italiancolpabile
  • Italiancolpevole
  • Portugueseculpável
  • Romanianculpabil
  • Spanishculpable
  • Normancoupabl'yefrom Old French coupable
  • Siciliancurpàvili

In English words that came into English from culpābilis

  • culpableculpābilis

Quick answers

What does culpābilis mean in Latin?
culpābilis, a adjective, means “blameworthy, culpable”.
How do you pronounce culpābilis?
In classical Latin, [kʊɫˈpaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kulˈpaː.bi.lis].