LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

cubiculārius1

cubiculārius (feminine cubiculāria, neuter cubiculārium)
Classical[kʊ.bɪ.kʊˈɫaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[ku.bi.kuˈlaː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiverelationalbedroom

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecubiculāriuscubiculāriacubiculārium
genitivecubiculāriīcubiculāriaecubiculāriī
dativecubiculāriōcubiculāriaecubiculāriō
accusativecubiculāriumcubiculāriamcubiculārium
ablativecubiculāriōcubiculāriācubiculāriō
vocativecubiculāriecubiculāriacubiculārium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecubiculāriīcubiculāriaecubiculāria
genitivecubiculāriōrumcubiculāriārumcubiculāriōrum
dativecubiculāriīscubiculāriīscubiculāriīs
accusativecubiculāriōscubiculāriāscubiculāria
ablativecubiculāriīscubiculāriīscubiculāriīs
vocativecubiculāriīcubiculāriaecubiculāria

cŭbĭcŭlārĭus, a, um (cŭbĭcŭlāris, e;
I. gen., Cic. Div. 2, 65, 134; dat., id. Tusc. 5, 20, 59; but ap. Suet. Aug. 7, the better read. is cubiculi Lares; v. cubiculum, I.), adj. cubiculum, of or pertaining to a sleepingchamber.
I. Adj.: lucerna, Mart. 14, 39 in lemm.: gausapina, id. 14, 147 in lemm.: stragula, Plin. 8, 58, 83, § 226.—
II. Subst.: cŭ-bĭcŭlārĭus, ii, m., a chamber-servant, valet-de-chambre: hunc vestri janitores, hunc cubicularii diligunt, Cic. Verr. 2, 3, 4, § 8; id. Att. 6, 2, 5: manere ... cum uno medico et cubicularis duobus, Suet. Caes. 4 Roth (al. -ariis); id. Ner. 38; Capitol. Pert. 4: decurio cubiculariorum, the head of the servants of the bedchamber, Suet. Dom. 17.

Origins

Latin -i- Proto-Indo-European *-trom Proto-Indo-European *-tlom Proto-Italic *-klom Latin -culum Latin cubiculum Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin cubiculārius From cubiculum (“bedroom”) + -ārius (suffix forming relational adjectives and agent nouns).

Descendants
  • Galiciancobilleirafrom Old Galician-Portuguese covilleira
noun · masculinesecond declension
cubiculārius2
cubiculārius m (genitive cubiculāriī or cubiculārī)
Classical[kʊ.bɪ.kʊˈɫaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[ku.bi.kuˈlaː.ri.us]

Meaning

  1. bedchamber servant; valet

Declension

declension
formsingularplural
nominativecubiculāriuscubiculāriī
genitivecubiculāriī
cubiculārī
cubiculāriōrum
dativecubiculāriōcubiculāriīs
accusativecubiculāriumcubiculāriōs
ablativecubiculāriōcubiculāriīs
vocativecubiculāriecubiculāriī

Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.

cubiculārius m
cubiculum, a chamber-servant, valet-de-chambre.

Origins

Latin -i- Proto-Indo-European *-trom Proto-Indo-European *-tlom Proto-Italic *-klom Latin -culum Latin cubiculum Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin cubiculārius From cubiculum (“bedroom”) + -ārius (suffix forming relational adjectives and agent nouns).

Descendants
  • Byzantine Greekκουβικουλάριος

Quick answers

What does cubiculārius mean in Latin?
cubiculārius, a adjective, means “bedroom”.
How do you pronounce cubiculārius?
In classical Latin, [kʊ.bɪ.kʊˈɫaː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ku.bi.kuˈlaː.ri.us].