adverb
cruenter
cruenter (comparative cruentius, superlative cruentissimē)
Meaning
- cruelly, severely
Quare magis congruit sedulo singulos atque universos vos pro dignitate publica providere ne nefarius homicida tot caedium lanienam, quam cruenter exercuit, inpune commiserit.
c. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Metamorphoses 3.3
crŭenter, adv., v. cruentus
I. fin. b.
Origins
From *cruēns + -ter, a rebracketing of cruentus (“bloody, cruel”) as cruent-us.