LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

cruciātus

cruciātus m (genitive cruciātūs)

Meaning

  1. torture (or the instruments of torture)
    DĀVUS: Hem, scelera! Hanc iam oportet in cruciātum hinc abripī!DAVUS: Aha, such wickedness! This one ought to be dragged away from here to the torture!166 BCE, Publius Terentius Afer, Andria 785–786
  2. torment, suffering
  3. ruin, calamity, misfortune

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativecruciātuscruciātūs
genitivecruciātūscruciātuum
dativecruciātuīcruciātibus
accusativecruciātumcruciātūs
ablativecruciātūcruciātibus
vocativecruciātuscruciātūs

crŭcĭātus, ūs, m.,
I. torture, torment, a torturing, execution, etc. (often syn. with supplicium; freq. and class. in sing. and plur.).
I. Lit., of the body: dedisti hodie in cruciatum Chrusalum, Plaut. Bacch. 4, 4, 36; id. Ep. 5, 1, 5; id. Ps. 3, 1, 12; Ter. And. 4, 4, 47; id. Hec. 5, 2, 7; Caes. B. G. 1, 31, 12; Cic. Verr. 2, 1, 4, § 9; 2, 5, 63, § 163; id. Rosc. Am. 41, 119; Sall. C. 51, 15; id. J. 24, 10; Liv. 29, 18, 14 Drak. N. cr.; Quint. 5, 4, 2; Ov. M. 9, 179 et saep.: cruciatu malo dignus, Plaut. Bacch. 4, 9, 132; id. Rud. 2, 6, 11.—
2. Of the mind: animi, Cic. Div. 2, 9, 23; cf.: omnes animi cruciatus et corporis, id. Cat. 4, 5, 10: confectus jam cruciatu summorum dolorum, id. Att. 11, 11, 1; Cic. Fil. ap. Cic. Fam. 16, 21, 2.—
B. In gen., ruin, calamity, misfortune (esp. in curses, etc.): maximum in malum cruciatumque insiliamus, into utter ruin, Plaut. Mil. 2, 3, 8: cum cruciatu tuo istaec hodie verba funditas, i. e. to thy ruin, misfortune, id. Am. 4, 2, 13; 2, 2, 161; id. Capt. 3, 5, 23: abi in malum cruciatum, go to the gallows, go hang, id. Aul. 3, 3, 11; id. Pers. 4, 4, 25; cf. crux, II.—
II. Transf., instruments of torture: cum ignes ardentesque laminae ceterique cruciatus admovebantur, Cic. Verr. 2, 5, 63, § 163.

Origins

Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin cruciātus From cruciō + -tus (forming action nouns).

In English words that came into English from cruciātus

  • cruciatecruciātus

Quick answers

What does cruciātus mean in Latin?
cruciātus, a noun, means “torture (or the instruments of torture); torment, suffering; ruin, calamity, misfortune”.
What is the genitive of cruciātus?
The genitive singular is cruciātūs. cruciātus is masculine, fourth declension.