LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

cruciāmentum

cruciāmentum n (genitive cruciāmentī)
Classical[krʊ.ki.aːˈmɛn.tũː]Ecclesiastical[kru.t͡ʃi.aˈmɛn.tum]

Meaning

  1. torture, torment, pain

Declension

declension
formsingularplural
nominativecruciāmentumcruciāmenta
genitivecruciāmentīcruciāmentōrum
dativecruciāmentōcruciāmentīs
accusativecruciāmentumcruciāmenta
ablativecruciāmentōcruciāmentīs
vocativecruciāmentumcruciāmenta

crŭcĭāmentum, i, n. id.,
I. torture, torment, pain (very rare): vidi ego multa saepe picta quae Acherunti fierent Cruciamenta, Plaut. Capt. 5, 4, 2; id. As. 2, 2, 52: carnificum (with tormenta morborum), Cic. Phil. 11, 4, 8: ut orbitatis cruciamenta sentiret, Arn. 7, p. 43.

Origins

Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Indo-European *-mn̥tom Proto-Italic *-mentom Latin -mentum Latin cruciāmentum From cruciō (“crucify, torture”) + -mentum.

Quick answers

What does cruciāmentum mean in Latin?
cruciāmentum, a noun, means “torture, torment, pain”.
What is the genitive of cruciāmentum?
The genitive singular is cruciāmentī. cruciāmentum is neuter, second declension.
How do you pronounce cruciāmentum?
In classical Latin, [krʊ.ki.aːˈmɛn.tũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [kru.t͡ʃi.aˈmɛn.tum].