LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

cruciābundus

cruciābundus (feminine cruciābunda, neuter cruciābundum)
Classical[krʊ.ki.aːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[kru.t͡ʃi.aˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectivetorturing, tormenting

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecruciābunduscruciābundacruciābundum
genitivecruciābundīcruciābundaecruciābundī
dativecruciābundōcruciābundaecruciābundō
accusativecruciābundumcruciābundamcruciābundum
ablativecruciābundōcruciābundācruciābundō
vocativecruciābundecruciābundacruciābundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecruciābundīcruciābundaecruciābunda
genitivecruciābundōrumcruciābundārumcruciābundōrum
dativecruciābundīscruciābundīscruciābundīs
accusativecruciābundōscruciābundāscruciābunda
ablativecruciābundīscruciābundīscruciābundīs
vocativecruciābundīcruciābundaecruciābunda

crŭcĭābundus, a, um, adj. crucio,
I. torturing, tormenting, Cypr. Ep. 55.

Origins

From cruciō (“crucify, torture”) + -bundus.

Quick answers

What does cruciābundus mean in Latin?
cruciābundus, a adjective, means “torturing, tormenting”.
How do you pronounce cruciābundus?
In classical Latin, [krʊ.ki.aːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kru.t͡ʃi.aˈbun.dus].