noun · femininethird declension
cruciābilitās
cruciābilitās f (genitive cruciābilitātis)
Classical[krʊ.ki.aːˈbɪ.lɪ.taːs]Ecclesiastical[kru.t͡ʃi.aˈbiː.li.tas]
Meaning
- torment, torture
- agony
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cruciābilitās | cruciābilitātēs |
| genitive | cruciābilitātis | cruciābilitātum |
| dative | cruciābilitātī | cruciābilitātibus |
| accusative | cruciābilitātem | cruciābilitātēs |
| ablative | cruciābilitāte | cruciābilitātibus |
| vocative | cruciābilitās | cruciābilitātēs |
crŭcĭābĭlĭtas, ātis, f. cruciabilis,
I. torment, torture:
cruciabilitates animi, Plaut. Cist. 2, 1, 3.Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin cruciābilitās From cruciābilis (“agonizing, tormenting”) + -tās (“-ty”).