adjectivethird-declension two-termination adjective
cruciābilis
cruciābilis (neuter cruciābile)
Classical[krʊ.kiˈaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[kru.t͡ʃiˈaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationagonizing, painful, tormenting, excruciating, characterized by extreme pain or anguish
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cruciābilis | cruciābilis | cruciābile |
| genitive | cruciābilis | cruciābilis | cruciābilis |
| dative | cruciābilī | cruciābilī | cruciābilī |
| accusative | cruciābilem | cruciābilem | cruciābile |
| ablative | cruciābilī | cruciābilī | cruciābilī |
| vocative | cruciābilis | cruciābilis | cruciābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cruciābilēs | cruciābilēs | cruciābilia |
| genitive | cruciābilium | cruciābilium | cruciābilium |
| dative | cruciābilibus | cruciābilibus | cruciābilibus |
| accusative | cruciābilīs cruciābilēs | cruciābilīs cruciābilēs | cruciābilia |
| ablative | cruciābilibus | cruciābilibus | cruciābilibus |
| vocative | cruciābilēs | cruciābilēs | cruciābilia |
crŭcĭābĭlis, e, adj. crucio,
I. tormenting, torturing, painful, excruciating, miserable (rare;
not in Cic.): cruciabilem me accipito, Plaut. Ps. 4, 1, 40 Ritschl: exitu periit, Gell. 3, 9, 7; cf. mors, Arn. adv. Gent. 2: silentio fatigatus, App. M. 10, p. 239, 20. —II. Susceptible of torture:
animae, Lact. 7, 20, 9.—Adv.: crŭcĭābĭlĭter, with torture, Plaut. Ps. 4, 1, 40 Fleck., Lorenz: interfecti, Auct. B. Afr. 46.Origins
From cruciō, cruciāre (“crucify, torture”) (stem cruciā-) + -bilis.