LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

crīminātiō

crīminātiō f (genitive crīminātiōnis)
Classical[kriː.mɪˈnaː.ti.oː]Ecclesiastical[kri.miˈnat.t͡si.o]

Meaning

  1. accusation, complaint
  2. calumny

Declension

declension
formsingularplural
nominativecrīminātiōcrīminātiōnēs
genitivecrīminātiōniscrīminātiōnum
dativecrīminātiōnīcrīminātiōnibus
accusativecrīminātiōnemcrīminātiōnēs
ablativecrīminātiōnecrīminātiōnibus
vocativecrīminātiōcrīminātiōnēs

crīmĭnātĭo, ōnis, f. criminor,
I. an accusation, complaint, calumny (in good prose): criminatione in me absentem uti, Cic. Agr. 3, 1, 3: criminatio tua quae est? Roscium cum Flavio pro societate decidisse, id. Rosc. Com. 13, 37; id. de Or. 2, 79, 321; Liv. 1, 54, 8 al.—In plur., Cic. Lael. 18, 65; Liv. 7, 5, 1; 9, 26, 19; Tac. A. 6, 25; Suet. Caes. 55; Just. 12, 14, 3 al.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin crīminātiō From crīminor + -tiō.

Descendants
  • Portuguesecriminação
  • Spanishcriminación

In English words that came into English from crīminātiō

  • criminationcrīminātiō

Quick answers

What does crīminātiō mean in Latin?
crīminātiō, a noun, means “accusation, complaint; calumny”.
What is the genitive of crīminātiō?
The genitive singular is crīminātiōnis. crīminātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce crīminātiō?
In classical Latin, [kriː.mɪˈnaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [kri.miˈnat.t͡si.o].