noun · femininethird declension
crēditrīx
crēditrīx f (genitive crēditrīcis, masculine crēditor)
Classical[ˈkreː.dɪ.triːks]Ecclesiastical[ˈkrɛː.di.triks]
Meaning
- a female creditor
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | crēditrīx | crēditrīcēs |
| genitive | crēditrīcis | crēditrīcum |
| dative | crēditrīcī | crēditrīcibus |
| accusative | crēditrīcem | crēditrīcēs |
| ablative | crēditrīce | crēditrīcibus |
| vocative | crēditrīx | crēditrīcēs |
crēdĭtrix, īcis, f. creditor,
I. a female creditor, Dig. 20, 5, 16; 42, 6, 38 al.
Origins
From crēdō, crēditum (“to loan, to lend”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).
Descendants
- Italiancreditrice
In English words that came into English from crēditrīx
- creditrixcrēditrīx