LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

cornuātus

cornuātus (feminine cornuāta, neuter cornuātum)
Classical[kɔr.nuˈaː.tʊs]Ecclesiastical[kor.nuˈaː.tus]

Meaning

  1. adjectivehorn-shaped, horn-like

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecornuātuscornuātacornuātum
genitivecornuātīcornuātaecornuātī
dativecornuātōcornuātaecornuātō
accusativecornuātumcornuātamcornuātum
ablativecornuātōcornuātācornuātō
vocativecornuātecornuātacornuātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecornuātīcornuātaecornuāta
genitivecornuātōrumcornuātārumcornuātōrum
dativecornuātīscornuātīscornuātīs
accusativecornuātōscornuātāscornuāta
ablativecornuātīscornuātīscornuātīs
vocativecornuātīcornuātaecornuāta

cornŭātus, a, um, adj. id.,
I. horn-like, horn-shaped: umbra, Poët. ap. Varr. L. L. 7, § 25.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱer-
  2. Latincornuātus

Proto-Indo-European *ḱerh₂-der. Proto-Italic *kornū Latin cornū Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin cornuātus From cornū (“horn”) + -ātus.

Quick answers

What does cornuātus mean in Latin?
cornuātus, a adjective, means “horn-shaped, horn-like”.
How do you pronounce cornuātus?
In classical Latin, [kɔr.nuˈaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kor.nuˈaː.tus].
Where does cornuātus come from?
Proto-Indo-European *ḱer- → Latin cornuātus.