adjectivefirst/second-declension adjective
cornuātus
cornuātus (feminine cornuāta, neuter cornuātum)
Classical[kɔr.nuˈaː.tʊs]Ecclesiastical[kor.nuˈaː.tus]
Meaning
- adjectivehorn-shaped, horn-like
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cornuātus | cornuāta | cornuātum |
| genitive | cornuātī | cornuātae | cornuātī |
| dative | cornuātō | cornuātae | cornuātō |
| accusative | cornuātum | cornuātam | cornuātum |
| ablative | cornuātō | cornuātā | cornuātō |
| vocative | cornuāte | cornuāta | cornuātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cornuātī | cornuātae | cornuāta |
| genitive | cornuātōrum | cornuātārum | cornuātōrum |
| dative | cornuātīs | cornuātīs | cornuātīs |
| accusative | cornuātōs | cornuātās | cornuāta |
| ablative | cornuātīs | cornuātīs | cornuātīs |
| vocative | cornuātī | cornuātae | cornuāta |
cornŭātus, a, um, adj. id.,
I. horn-like, horn-shaped: umbra, Poët. ap. Varr. L. L. 7, § 25.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱer-
- Latincornuātus
Proto-Indo-European *ḱerh₂-der. Proto-Italic *kornū Latin cornū Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin cornuātus From cornū (“horn”) + -ātus.