adjectivethird-declension two-termination adjective
cornuālis
cornuālis (neuter cornuāle)
Classical[kɔr.nuˈaː.lɪs]Ecclesiastical[kor.nuˈaː.lis]
Meaning
- two terminationOf or pertaining to horns.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cornuālis | cornuālis | cornuāle |
| genitive | cornuālis | cornuālis | cornuālis |
| dative | cornuālī | cornuālī | cornuālī |
| accusative | cornuālem | cornuālem | cornuāle |
| ablative | cornuālī | cornuālī | cornuālī |
| vocative | cornuālis | cornuālis | cornuāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cornuālēs | cornuālēs | cornuālia |
| genitive | cornuālium | cornuālium | cornuālium |
| dative | cornuālibus | cornuālibus | cornuālibus |
| accusative | cornuālīs cornuālēs | cornuālīs cornuālēs | cornuālia |
| ablative | cornuālibus | cornuālibus | cornuālibus |
| vocative | cornuālēs | cornuālēs | cornuālia |
cornŭālis, e, adj. cornu,
I. of or pertaining to horns:
concertatio, with the horns, Cassiod. Var. 1, 37.Origins
- Proto-Indo-European*ḱer-
- Latincornuālis
Proto-Indo-European *ḱerh₂-der. Proto-Italic *kornū Latin cornū Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin cornuālis From cornū (“horn”) + -ālis.
Descendants
- Catalancornal
- Englishcornual