LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

corniculātus

corniculātus (feminine corniculāta, neuter corniculātum)
Classical[kɔr.nɪ.kʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[kor.ni.kuˈlaː.tus]

Meaning

  1. adjectivehorn-shaped, horned

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecorniculātuscorniculātacorniculātum
genitivecorniculātīcorniculātaecorniculātī
dativecorniculātōcorniculātaecorniculātō
accusativecorniculātumcorniculātamcorniculātum
ablativecorniculātōcorniculātācorniculātō
vocativecorniculātecorniculātacorniculātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecorniculātīcorniculātaecorniculāta
genitivecorniculātōrumcorniculātārumcorniculātōrum
dativecorniculātīscorniculātīscorniculātīs
accusativecorniculātōscorniculātāscorniculāta
ablativecorniculātīscorniculātīscorniculātīs
vocativecorniculātīcorniculātaecorniculāta

cornĭcŭlātus, a, um, adj. id.,
I. in the form of a horn, horned: luna, i. e. the new moon, App. de Deo Socr. p. 42, 1; cf. corniculans.

Origins

From corniculum + -ātus, from a diminutive of cornū (“horn”).

Descendants
  • Englishcorniculate

In English words that came into English from corniculātus

  • corniculatecorniculātus

Quick answers

What does corniculātus mean in Latin?
corniculātus, a adjective, means “horn-shaped, horned”.
How do you pronounce corniculātus?
In classical Latin, [kɔr.nɪ.kʊˈɫaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kor.ni.kuˈlaː.tus].