adjectivefirst/second-declension adjective
corniculātus
corniculātus (feminine corniculāta, neuter corniculātum)
Classical[kɔr.nɪ.kʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[kor.ni.kuˈlaː.tus]
Meaning
- adjectivehorn-shaped, horned
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | corniculātus | corniculāta | corniculātum |
| genitive | corniculātī | corniculātae | corniculātī |
| dative | corniculātō | corniculātae | corniculātō |
| accusative | corniculātum | corniculātam | corniculātum |
| ablative | corniculātō | corniculātā | corniculātō |
| vocative | corniculāte | corniculāta | corniculātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | corniculātī | corniculātae | corniculāta |
| genitive | corniculātōrum | corniculātārum | corniculātōrum |
| dative | corniculātīs | corniculātīs | corniculātīs |
| accusative | corniculātōs | corniculātās | corniculāta |
| ablative | corniculātīs | corniculātīs | corniculātīs |
| vocative | corniculātī | corniculātae | corniculāta |
cornĭcŭlātus, a, um, adj. id.,
I. in the form of a horn, horned:
luna, i. e. the new moon, App. de Deo Socr. p. 42, 1; cf. corniculans.Origins
From corniculum + -ātus, from a diminutive of cornū (“horn”).
Descendants
- Englishcorniculate
In English words that came into English from corniculātus
- corniculatecorniculātus