noun · neutersecond declension
cordolium
cordolium n sg (genitive cordoliī or cordolī)
Meaning
- neutersingularheartfelt grief; sorrow of the heart, heartache
At mihi cordolium est. — Quid? Id unde est tibi cor? Commemora, obsecro;[…]
c. 203 BCE, Plautus, Cistellaria 65suspectisque a re nata quae gesta sunt, non uxori non ulli familiarum cordolio patefacto
c. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Metamorphoses 9
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cordolium | — |
| genitive | cordoliī cordolī | — |
| dative | cordoliō | — |
| accusative | cordolium | — |
| ablative | cordoliō | — |
| vocative | cordolium | — |
cor-dŏlĭum, ii, n. dolor,
I. sorrow at heart, grief (ante- and post-class.), Plaut. Cist. 1, 1, 67; id. Poen. 1, 2, 86; App. M. 9, p. 226, 28.
Origins
From cord- (“heart”) + doleō (“to hurt, suffer”) + -ium, withhaplology.
Descendants
- Italiancordoglio
- Spanishcordojo
- Italiandogliafrom Vulgar Latin *dolia
- Frenchdeuilfrom Vulgar Latin *dolium
- Romaniandoliufrom Vulgar Latin *dolium
- Siciliandogghiafrom Vulgar Latin *dolia
- Friulianduliefrom Vulgar Latin *dolia
- Normandeufrom Vulgar Latin *dolium