LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

cōpulātiō

cōpulātiō f (genitive cōpulātiōnis)
Classical[koː.pʊˈɫaː.ti.oː]Ecclesiastical[ko.puˈlat.t͡si.o]

Meaning

  1. coupling, joining, connecting, uniting

Declension

declension
formsingularplural
nominativecōpulātiōcōpulātiōnēs
genitivecōpulātiōniscōpulātiōnum
dativecōpulātiōnīcōpulātiōnibus
accusativecōpulātiōnemcōpulātiōnēs
ablativecōpulātiōnecōpulātiōnibus
vocativecōpulātiōcōpulātiōnēs

cōpŭlātĭo, ōnis, f. id.,
I. a coupling, joining, connecting, uniting (several times in Cic. and Quint.).
I. Prop.: atomorum inter se (with complexiones and adhaesiones), Cic. Fin. 1, 6, 19; cf.: copulatio rerum et coagmentatio naturae, id. N. D. 2, 46, 119. —
II. Trop., of social union: primi congressus copulationesque, Cic. Fin. 1, 20, 69; cf. of marriage, Cod. Th. 9, 42, 2.—Of words: ordo rerum, et copulatio, Quint. 7, 10, 8; cf. id. 11, 2, 37: inoffensa vocum, id. 1, 10, 23 al.: syllabarum, verborum inter se, id. 8, 3, 16.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin cōpulātiō From cōpulō + -tiō.

Descendants
  • Englishcopulation
  • Frenchcopulation
  • Italiancopulazione
  • Portuguesecopulação
  • Romaniancopulație
  • Spanishcopulación
  • Czechcopulace
  • Russianкопуля́ция

Quick answers

What does cōpulātiō mean in Latin?
cōpulātiō, a noun, means “coupling, joining, connecting, uniting”.
What is the genitive of cōpulātiō?
The genitive singular is cōpulātiōnis. cōpulātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce cōpulātiō?
In classical Latin, [koː.pʊˈɫaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ko.puˈlat.t͡si.o].