LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

copis

copis f (genitive copidis)
Classical[ˈkɔ.pɪs]Ecclesiastical[ˈkɔː.pis]

Meaning

  1. femininea short sword
    Near-synonyms: ēnsis, gladius, machaera

Declension

declension
formsingularplural
nominativecopiscopidēs
genitivecopidiscopidum
dativecopidīcopidibus
accusativecopidemcopidēs
ablativecopidecopidibus
vocativecopiscopidēs

cōpis (acc. to Varr. L. L. 5, § 92 Müll.
I. N. cr., more prob. than cops, assumed by Prisc. p. 752 P. The nominative in neither form is found in use), is, adj. contr. from coops; cf. inops (ante-class. for the class. copiosus), abundantly supplied with something, abounding in, rich: ut amantem erilem copem facerem filium, Plaut. Bacch. 2, 3, 117: aliquem copem causarum facere, Turp. ap. Non. p. 84, 22 (Com. Rel. v. 61 Rib.); Pac. ib. (Trag. Rel. v. 307 id.): copi pectore, Plaut. Ps. 2, 3, 8.
cŏpis, ĭdis, f., = κοπίς,
I. a short sword, Curt. 8, 14, 29; App. M. 11, p. 260, 33 dub. (MSS. crepides).

Origins

Borrowed from Ancient Greek κοπίς (kopís), from κόπτω (kóptō, “to cut”).

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does copis mean in Latin?
copis, a noun, means “a short sword”.
What is the genitive of copis?
The genitive singular is copidis. copis is feminine, third declension.
How do you pronounce copis?
In classical Latin, [ˈkɔ.pɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkɔː.pis].