LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

conturbō

conturbō (present infinitive conturbāre, perfect active conturbāvī, supine conturbātum)
Classical[kɔnˈtʊr.boː]Ecclesiastical[konˈtur.bo]

Meaning

  1. to confuse, confound; to throw into confusion
    Dein, cum milia multa fecerimus, conturbabimus illa, ne sciamus, aut nequis malus invidere possit,Then, when we have counted many thousands, we will throw them into confusion, so that we do not know the number, and so that no one bad may cast an evil eye on us if he knows how many are our kisses.c. 84 BCE – 54 BCE, Catullus, Carmina 5.10–13
  2. to disturb, disquiet
  3. to become bankrupt; to throw accounts into disarray

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.conturbōconturbābamconturbābōconturbāvīconturbāveramconturbāverō
conturbārō
2nd sg.conturbāsconturbābāsconturbābisconturbāvistī
conturbāstī
conturbāverās
conturbārās
conturbāveris
3rd sg.conturbatconturbābatconturbābitconturbāvitconturbāverat
conturbārat
conturbāverit
conturbārit
1st pl.conturbāmusconturbābāmusconturbābimusconturbāvimusconturbāverāmusconturbāverimus
conturbārimus
2nd pl.conturbātisconturbābātisconturbābitisconturbāvistis
conturbāstis
conturbāverātis
conturbārātis
conturbāveritis
conturbāritis
3rd pl.conturbantconturbābantconturbābuntconturbāvērunt
conturbāvēre, conturbārunt
conturbāverant
conturbārant
conturbāverint
conturbārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.conturbemconturbāremconturbāverim
conturbārim
conturbāvissem
conturbāssem
2nd sg.conturbēsconturbārēsconturbāverīsconturbāvissēs
conturbāssēs
3rd sg.conturbetconturbāretconturbāverit
conturbārit
conturbāvisset
conturbāsset
1st pl.conturbēmusconturbārēmusconturbāverīmus
conturbārīmus
conturbāvissēmus
conturbāssēmus
2nd pl.conturbētisconturbārētisconturbāverītis
conturbārītis
conturbāvissētis
conturbāssētis
3rd pl.conturbentconturbārentconturbāverint
conturbārint
conturbāvissent
conturbāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.conturborconturbābarconturbābor
2nd sg.conturbāris
conturbāre
conturbābāris
conturbābāre
conturbāberis
conturbābere
3rd sg.conturbāturconturbābāturconturbābitur
1st pl.conturbāmurconturbābāmurconturbābimur
2nd pl.conturbāminīconturbābāminīconturbābiminī
3rd pl.conturbanturconturbābanturconturbābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.conturberconturbārer
2nd sg.conturbēris
conturbēre
conturbārēris
conturbārēre
3rd sg.conturbēturconturbārētur
1st pl.conturbēmurconturbārēmur
2nd pl.conturbēminīconturbārēminī
3rd pl.conturbenturconturbārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.conturbāconturbāre
pres. 2nd pl.conturbāteconturbāminī
fut. 2nd sg.conturbātōconturbātor
fut. 3rd sg.conturbātōconturbātor
fut. 2nd pl.conturbātōte—
fut. 3rd pl.conturbantōconturbantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveconturbāreconturbārī
perfect infinitiveconturbāvisse
conturbāsse
conturbātum esse
future infinitiveconturbātūrum esseconturbātum īrī
present participleconturbāns—
perfect participle—conturbātus
conturbāta, conturbātā, conturbātae, conturbātam, conturbātārum, conturbātās, conturbātī, conturbātōrum, conturbātōs
future participleconturbātūrus
conturbātūra, conturbātūrā, conturbātūrae, conturbātūram, conturbātūrārum, conturbātūrās, conturbātūre, conturbātūrī, conturbātūrīs, conturbātūrō, conturbātūrōrum, conturbātūrōs, conturbātūrum
conturbandus
conturbanda, conturbandā, conturbandae, conturbandam, conturbandārum, conturbandās, conturbande, conturbandīs, conturbandōrum, conturbandōs
gerundconturbandī, conturbandō, conturbandumsupineconturbātum, conturbātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

alicuius mentem turbare, conturbare, perturbare
to upset a person.

con-turbo, āvi, ātum, 1,
I. v. a., to throw into disorder or confusion, to confuse, derange, disorder, confound (rare, but class. in prose and poetry; most freq. in Lucr. and Cic.; not in Verg., Hor., or Quint.).
I. In gen.
A. Lit.: posituras principiorum corporis atque animi, Lucr. 4, 943; cf. id. 4, 958; 3, 483 al.: ordines Romanorum (militum), Sall. J. 50, 4; cf. id. ib. 98, 4: equites tormentis, Curt. 7, 2, 4: rempublicam, Sall. C. 37, 10; 48, 8; cf. rem, id. J. 79, 7: annus neglegentiā conturbatus atque confusus, * Suet. Aug. 31: vocem, Lucr. 4, 559: prima vulnera novis plagis, id. 4, 1070: basia, i. e. to exchange in confused multitudes, * Cat. 5, 11.—In mal. part.: pedes, i. e. implicare, Plaut. Cas. 2, 8, 24.—
B. Trop., to disturb, disquiet in mind or feeling: valetudo tua me valde conturbat, Cic. Att. 7, 2, 2: quid est? num conturbo te? id. Phil. 2, 13, 32: incidunt multae causae, quae conturbent animos utilitatis specie, id. Off. 3, 10, 40; cf.: vemens violentia vini Conturbare animum consuevit, Lucr. 3, 483.—Absol.: haec sunt, quae conturbent in deliberatione non numquam, etc., Cic. Off. 3, 20, 81.—
II. In partic., t. t. in the lang. of business: conturbare rationes or rationem, or absol. conturbare, to bring one's pecuniary affairs into disorder, to become bankrupt.
A. Lit.: rationem sibi commissam, Dig. 11, 3, 1 fin.: nihil esse, quod posthac arcae nostrae fiducia conturbaret, bring into pecuniary embarrassment, Cic. Q. Fr. 2, 10 (12), 5: fac me multis debere, et in his Plancio: utrum igitur me conturbare oportet? id. Planc. 28, 68: homo Graecus, qui conturbat et idem putat sibi licere quod equitibus Romanis, id. Att. 4, 7, 1; Dig. 14, 3, 5, § 9; 15, 3, 16; cf. ib. 11, 3, 1, § 5; Juv. 7, 129 al.—
B. Trop.: neque edepol quid nunc consili capiam scio De virgine istac: ita conturbasti mihi Rationes omnes, you have so disturbed all my plans, Ter. Eun. 5, 2, 29.—Hence, contur-bātus, a, um, P a. (acc. to I. B.), distracted, disturbed, confused, disquieted (very rare): oculus, diseased, disordered, Cic. Tusc. 3, 7, 15: homo tristis et conturbatus, Cic. Verr. 2, 4, 14, § 32: eram in scribendo conturbatior, id. Att. 1, 12, 4: animus, id. Tusc. 3, 7, 15.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latinconturbō

Ancient Greek τύρβη (túrbē)bor.? Latin turba Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin turbō Latin conturbō From con- + turbō (“be in disorder”).

Descendants
  • Englishconturb
  • Italianconturbare
  • Portugueseconturbar
  • Spanishconturbar
  • Galicianconturbar

In English words that came into English from conturbō

  • conturbationconturbatio
  • conturbconturbō

Quick answers

What does conturbō mean in Latin?
conturbō, a verb, means “to confuse, confound; to throw into confusion; to disturb, disquiet”.
What are the principal parts of conturbō?
conturbō, conturbāre, conturbāvī, conturbātum (first conjugation).
How do you pronounce conturbō?
In classical Latin, [kɔnˈtʊr.boː]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈtur.bo].
Where does conturbō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin conturbō.