verbthird conjugation
contundō
contundō (present infinitive contundere, perfect active contudī, supine contūsum)
Classical[kɔnˈtʊn.doː]Ecclesiastical[konˈtun.do]
Meaning
- to beat or pound to a pulp
- to bruise, make sore
- to utterly subdue
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | contundō | contundēbam | contundam | contudī | contuderam | contuderō |
| 2nd sg. | contundis | contundēbās | contundēs | contudistī | contuderās | contuderis |
| 3rd sg. | contundit | contundēbat | contundet | contudit | contuderat | contuderit |
| 1st pl. | contundimus | contundēbāmus | contundēmus | contudimus | contuderāmus | contuderimus |
| 2nd pl. | contunditis | contundēbātis | contundētis | contudistis | contuderātis | contuderitis |
| 3rd pl. | contundunt | contundēbant | contundent | contudērunt contudēre | contuderant | contuderint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | contundam | contunderem | contuderim | contudissem |
| 2nd sg. | contundās | contunderēs | contuderīs | contudissēs |
| 3rd sg. | contundat | contunderet | contuderit | contudisset |
| 1st pl. | contundāmus | contunderēmus | contuderīmus | contudissēmus |
| 2nd pl. | contundātis | contunderētis | contuderītis | contudissētis |
| 3rd pl. | contundant | contunderent | contuderint | contudissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | contundor | contundēbar | contundar |
| 2nd sg. | contunderis contundere | contundēbāris contundēbāre | contundēris contundēre |
| 3rd sg. | contunditur | contundēbātur | contundētur |
| 1st pl. | contundimur | contundēbāmur | contundēmur |
| 2nd pl. | contundiminī | contundēbāminī | contundēminī |
| 3rd pl. | contunduntur | contundēbantur | contundentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | contundar | contunderer |
| 2nd sg. | contundāris contundāre | contunderēris contunderēre |
| 3rd sg. | contundātur | contunderētur |
| 1st pl. | contundāmur | contunderēmur |
| 2nd pl. | contundāminī | contunderēminī |
| 3rd pl. | contundantur | contunderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | contunde | contundere |
| pres. 2nd pl. | contundite | contundiminī |
| fut. 2nd sg. | contunditō | contunditor |
| fut. 3rd sg. | contunditō | contunditor |
| fut. 2nd pl. | contunditōte | — |
| fut. 3rd pl. | contunduntō | contunduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | contundere | contundī |
| perfect infinitive | contudisse | contūsum esse |
| future infinitive | contūsūrum esse | contūsum īrī |
| present participle | contundēns | — |
| perfect participle | — | contūsus contūnsa, contūnsā, contūnsae, contūnsam, contūnsārum, contūnsās, contūnse, contūnsī, contūnsīs, contūnsō, contūnsōrum, contūnsōs, contūnsum, contūnsus, contūsa, contūsā, contūsae, contūsam, contūsārum, contūsās, contūse, contūsī, contūsīs, contūsō, contūsōrum, contūsōs |
| future participle | contūsūrus contūnsūra, contūnsūrā, contūnsūrae, contūnsūram, contūnsūrārum, contūnsūrās, contūnsūre, contūnsūrī, contūnsūrīs, contūnsūrō, contūnsūrōrum, contūnsūrōs, contūnsūrum, contūnsūrus | contundendus contundundus, contundenda, contundendā, contundendae, contundendam, contundendārum, contundendās, contundende, contundendīs, contundendōrum, contundendōs |
gerundcontundendī, contundendō, contundendumsupinecontūsum, contūsū
con-tundo, tŭdi, tūsum (tunsum, Plin. 21, 27, 101, § 174; 28, 16, 62, § 221 al.), 3 (
I. perf. contūdit, Enn. ap. Prisc. p. 891 P., or Ann. v. 482 Vahl.; but contŭdit, id. ap. Prisc. l. l., or Ann. v. 387 Vahl.), v. a., to beat, bruise, grind, crush, pound, break to pieces (syn.: confringo, debilito; very freq. and class. in prose and poetry; not in Quint.; for in 11, 2, 13, confudit is the better reading).
I. Lit.
A. In gen.: oleas in lentisco, Cato. R. R. 7, 4 (cited ap. Varr. R. R. 1, 60):
thymum in pila, Varr. R. R. 3, 16, 14; cf.: radices ferreis pilis, Col. 7, 7, 2: florem nullo aratro, * Cat. 62, 40: colla, Col. 6, 2, 8; 6, 14, 3: classis victa, fusa, contusa, fugataque est, Inscr. ap. Liv. 40, 52, 6: aliquem male fustibus, Plaut. Aul. 3, 1, 4; cf.: aliquem pugnis, id. Bacch. 3, 3, 46; and: pugiles caestibus contusi, Cic. Tusc. 2, 17, 40: aliquem saxis, Hor. Epod. 5, 98: pectus ictu, Ov. M. 12, 85: faciem planā palmā (with caedere pectus pugnis), Juv. 13, 128: contusi ac debilitati inter saxa rupesque, Liv. 21, 40, 9: hydram, Hor. Ep. 2, 1, 10: nares a fronte resimas, to squeeze together, press in, Ov. M. 14, 96.—With acc. of part: asper equus duris contunditur ora lupatis, Ov. Am. 1, 2, 15.—Poet. of the beating to pieces of crops by hail: vites grando, Hor. Ep. 1, 8, 5 (cf. id. C. 3, 1, 29: non verberatae grandine vineae); and of lameness produced by disease, etc.: postquam illi justa cheragra Contudit articulos ( = debilitavit nodis), id. S. 2, 7, 16 (cf. Pers. 5, 58: cum lapidosa cheragra fregerit articulos, has crippled).— B. In medic. lang.: contūsum (-tun-sum), i, n., a bruise, contusion (cf. contusio), Scrib. Comp. 209; Cels. 5, 28, 14; Plin. 29, 6, 39, § 136 sq. al.—
II. Trop., to break, lessen, weaken, destroy, subdue, put down, baffle, check, etc. (syn.: frango, obtero, vinco): virosque valentes contudit crudelis hiems, Enn. ap. Prisc. p. 891 P.; cf. id. Ann. v. 387 and 482 Vahl.:
corpora conturbant magno contusa labore, Lucr. 4, 958: populos feroces, Verg. A. 1, 264: ferocem Hannibalem, Liv. 27, 2, 2: nostrae opes contusae hostiumque auctae erant, Sall. J. 43, 5: contudi animum et fortasse vici, Cic. Att. 12, 44, 3; cf.: animos feros placidā arte, Ov. A. A. 1, 12: contudi et fregi exsultantis praedonis audaciam, Cic. Phil. 13, 13, 29: calumniam et stultitiam (with obtrivit), id. Caecin. 7, 18: regum tumidas minas, Hor. C. 4, 3, 8: impetus, id. ib. 3, 6, 10: ingenium patientia longa laborum, Ov. Tr. 5, 12, 31: facta Talthybi, i. e. to surpass by my own, Plaut. Stich. 2, 1, 33. (But in Lucr. 5, 692, concludit is the right reading, Lachm., Munro.)Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
con-tundō tudī, tūsus or tūnsus, ere,
to beat, bruise, grind, crush, pound, break to pieces: pugiles caestibus contusi: Vos saxis, H.: pectus ictu, O.: flos nullo contusus aratro, Ct.: contusi inter saxa, L.: narīs a fronte resimas, to flatten, O.: radicibus contusis equos alere, Cs.: herbas, V.— Of gout: (cheragra) articulos, racked, H.—Fig., to break, crush, destroy, subdue, put down, baffle, check: populos ferocīs, V.: Hannibalem, L.: opes contusae (opp. auctae), S.: praedonis audaciam: regum minas, H.: animos, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincontundō
Proto-Indo-European *(s)tew- Proto-Indo-European *-d- Proto-Indo-European *(s)tewd- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *(s)tunédti Proto-Italic *tundō Latin tundō Latin contundō From con- + tundō.
Descendants
- Frenchcontondre
- Italiancontundere
- Portuguesecontundir
- Spanishcontundir
In English words that came into English from contundō
- contusioncontūsiōnem
- contusecontundere