LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

contūsiō

contūsiō f (genitive contūsiōnis)

Meaning

  1. bruise, contusion
  2. crushing

Declension

declension
formsingularplural
nominativecontūsiōcontūsiōnēs
genitivecontūsiōniscontūsiōnum
dativecontūsiōnīcontūsiōnibus
accusativecontūsiōnemcontūsiōnēs
ablativecontūsiōnecontūsiōnibus
vocativecontūsiōcontūsiōnēs

contūsĭo, ōnis, f. contundo,
I. a crushing, breaking, battering, bruising (rare).
I. In gen.: olivae, Col. 12, 47, 3: falcis hebetioris, Plin. 17, 24, 37, § 227.—
II. In medic. language, a bruise, contusion, Scrib. Comp. 101; 165 et saep.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin contūsiō From contundō (“bruise, beat, subdue”) + -tiō.

Descendants
  • Frenchcontusion
  • Englishcontusionfrom French contusion
  • GermanKontusion
  • Italiancontusione
  • Portuguesecontusão
  • Romaniancontuziune
  • Romaniancontuzie
  • Spanishcontusión
  • Russianконту́зия
  • Serbo-Croatiankòntūzija

Quick answers

What does contūsiō mean in Latin?
contūsiō, a noun, means “bruise, contusion; crushing”.
What is the genitive of contūsiō?
The genitive singular is contūsiōnis. contūsiō is feminine, third declension.