noun · masculinefourth declension
contractus1
contractus m (genitive contractūs)
Classical[kɔnˈtrak.tʊs]Ecclesiastical[konˈtrak.tus]
Meaning
- masculinecollection
- masculinecontraction
- masculinecontract, agreement
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | contractus | contractūs |
| genitive | contractūs | contractuum |
| dative | contractuī | contractibus |
| accusative | contractum | contractūs |
| ablative | contractū | contractibus |
| vocative | contractus | contractūs |
contractus, ūs, m. contraho. *
I. A drawing together:
acinorum, a shrinking, wrinkling, Varr. R. R. 1, 68.—II. Trop.
A. An entering upon or transacting of an affair: rei, * Quint. 4, 2, 49.—
B. Jurid. t. t. (not in Cic.), a contract, agreement: contractus ultro citroque obligatio est, quam Graeci συνάλλαγμα vocant, Dig. 50, 16, 19:
omnes contractus, ut emptio, venditio, locatio, conductio, societas, depositum, mutuum, et alii innumerabiles, Just. Inst. 1, 2, 2; Gai Inst. 3, 88 sqq.: stipulationum sponsionumque, Serv. Sulp. ap. Gell. 4, 4, 2; Dig. 24, 3, 23 et saep.Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincontractus
Proto-Indo-European *dʰregʰ-der.? Latin trahō Latin contrahō Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin contractus From contrahō + -tus (suffix forming nouns from verbs, designating the result of an action).
Descendants
- Catalancontracte
- GermanKontrakt
- Italiancontratto
- Frenchcontratfrom Old French contract
- Englishcontractfrom Old French contract
- Portuguesecontreitofrom Old Galician-Portuguese contreito
- Portuguesecontratofrom Old Galician-Portuguese contreito
- Romaniancontract
- Spanishcontrato
- Asturiancontratu