LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

contractus1

contractus m (genitive contractūs)
Classical[kɔnˈtrak.tʊs]Ecclesiastical[konˈtrak.tus]

Meaning

  1. masculinecollection
  2. masculinecontraction
  3. masculinecontract, agreement

Declension

declension
formsingularplural
nominativecontractuscontractūs
genitivecontractūscontractuum
dativecontractuīcontractibus
accusativecontractumcontractūs
ablativecontractūcontractibus
vocativecontractuscontractūs

contractus, ūs, m. contraho. *
I. A drawing together: acinorum, a shrinking, wrinkling, Varr. R. R. 1, 68.—
II. Trop.
A. An entering upon or transacting of an affair: rei, * Quint. 4, 2, 49.—
B. Jurid. t. t. (not in Cic.), a contract, agreement: contractus ultro citroque obligatio est, quam Graeci συνάλλαγμα vocant, Dig. 50, 16, 19: omnes contractus, ut emptio, venditio, locatio, conductio, societas, depositum, mutuum, et alii innumerabiles, Just. Inst. 1, 2, 2; Gai Inst. 3, 88 sqq.: stipulationum sponsionumque, Serv. Sulp. ap. Gell. 4, 4, 2; Dig. 24, 3, 23 et saep.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincontractus

Proto-Indo-European *dʰregʰ-der.? Latin trahō Latin contrahō Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin contractus From contrahō + -tus (suffix forming nouns from verbs, designating the result of an action).

Descendants
  • Catalancontracte
  • GermanKontrakt
  • Italiancontratto
  • Frenchcontratfrom Old French contract
  • Englishcontractfrom Old French contract
  • Portuguesecontreitofrom Old Galician-Portuguese contreito
  • Portuguesecontratofrom Old Galician-Portuguese contreito
  • Romaniancontract
  • Spanishcontrato
  • Asturiancontratu
adjectivefirst/second-declension adjective
contractus2
contractus (feminine contracta, neuter contractum, comparative contractior)
Classical[kɔnˈtrak.tʊs]Ecclesiastical[konˈtrak.tus]

Meaning

  1. adjectivenarrow, restricted, pinched, cramped
  2. adjectiveabridged, terse
  3. adjectiverestrained

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecontractuscontractacontractum
genitivecontractīcontractaecontractī
dativecontractōcontractaecontractō
accusativecontractumcontractamcontractum
ablativecontractōcontractācontractō
vocativecontractecontractacontractum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecontractīcontractaecontracta
genitivecontractōrumcontractārumcontractōrum
dativecontractīscontractīscontractīs
accusativecontractōscontractāscontracta
ablativecontractīscontractīscontractīs
vocativecontractīcontractaecontracta

contractus, a, um, Part. and P. a., from contraho.

Origins

Perfect passive participle of contrahō.

Descendants
  • Italiancontratto
  • Siciliancuntrattu
  • Siciliancuntrajutu

Quick answers

What does contractus mean in Latin?
contractus, a noun, means “collection; contraction; contract, agreement”.
What is the genitive of contractus?
The genitive singular is contractūs. contractus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce contractus?
In classical Latin, [kɔnˈtrak.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈtrak.tus].
Where does contractus come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin contractus.