adjectivefirst/second-declension adjective
cōntiōnārius
cōntiōnārius (feminine cōntiōnāria, neuter cōntiōnārium)
Classical[koːn.ti.oːˈnaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kon.t͡si.oˈnaː.ri.us]
Meaning
- adjectiveof or suited to an assembly of the people
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cōntiōnārius | cōntiōnāria | cōntiōnārium |
| genitive | cōntiōnāriī | cōntiōnāriae | cōntiōnāriī |
| dative | cōntiōnāriō | cōntiōnāriae | cōntiōnāriō |
| accusative | cōntiōnārium | cōntiōnāriam | cōntiōnārium |
| ablative | cōntiōnāriō | cōntiōnāriā | cōntiōnāriō |
| vocative | cōntiōnārie | cōntiōnāria | cōntiōnārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cōntiōnāriī | cōntiōnāriae | cōntiōnāria |
| genitive | cōntiōnāriōrum | cōntiōnāriārum | cōntiōnāriōrum |
| dative | cōntiōnāriīs | cōntiōnāriīs | cōntiōnāriīs |
| accusative | cōntiōnāriōs | cōntiōnāriās | cōntiōnāria |
| ablative | cōntiōnāriīs | cōntiōnāriīs | cōntiōnāriīs |
| vocative | cōntiōnāriī | cōntiōnāriae | cōntiōnāria |
contĭōnārĭus, a, um, adj. id.,
I. of or suited to an assembly of the people (very rare):
populus, Cic. Q. Fr. 2, 3, 4: oratio, Amm. 27, 6, 5: tibia, Gell. 1, 11, 10: fistula, id. 1, 11, 10 in lemm.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
cōntiōnārius adj.
contionor, of a public assembly, mob-like: populus.
Origins
Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin cōntiōnārius From cōntiō (“assembly”) + -ārius.