noun · femininefirst declension
continentia
continentia f (genitive continentiae)
Meaning
- feminineself-control, self-restraint, moderation
Cuius quidem ego vīllam contemplāns — abest enim nōn longē ā mē — admīrārī satis nōn possum vel hominis ipsīus continentiam vel temporum disciplīnam.
[About the life of Manius Curius Dentatus:] Indeed, when I look upon his country estate — for it is not far from my own — I cannot sufficiently admire either the man’s own self-restraint or the moral standards of those times.106 BCE – 43 BCE, Cicero, Cato Maior de Senectute 16.55 - feminineabstinence, continence
Latīnē defined in Latin in our graded readers
temperantia, moduscontinentia -ae (f) — in IVLIANVS III: Persia, ch. 2
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | continentia | continentiae |
| genitive | continentiae | continentiārum |
| dative | continentiae | continentiīs |
| accusative | continentiam | continentiās |
| ablative | continentiā | continentiīs |
| vocative | continentia | continentiae |
contĭnentĭa, ae, f. contineo.
I. A holding back, repressing. *
A. Lit.:
(crepitūs ventris), Suet. Claud. 32 fin.—B. Trop. (acc. to contineo, I. B. 2. b., and continens, B.), a briding, restraining of one's passions and desires, abstemiousness, continence, temperance, moderation, ἐγκράτεια (the common signif.; most freq. in Cic.; it is diff. from abstinentia, v. in h. v.;
opp. libido): continentia est, per quam cupiditas consilii gubernatione regitur, Cic. Inv. 2, 54, 164; id. Off. 2, 24, 86; cf. Quint. 5, 10, 121: conferte hujus libidines cum illius continentiā, Cic. Verr. 2, 4, 52, § 115; cf.: ubi pro continentiā et aequitate libido atque superbia invasere, Sall. C. 2, 5; connected with modestia, Caes. B. G. 7, 52; cf. Quint. 2, 21, 3; 3, 7, 15 al.—II. (Acc. to contineo, I. B. 3., and continens, C.) The contents of a work (only late Lat.):
operis, Macr. Somn. Scip. 2, 12, § 2; Hier. in Isa. 5, 20 init.; 5, 23, 11; so the title of the work of Fulgentius: De Expositione Vergilianae Continentiae, etc.— * III. (Acc. to contineo, II., and continens, A. 1.) Contiguity, proximity:
regionum (just before: cohaerentia regionum), Macr. S. 5, 15, 5.contĭnentĭa, ium, n., v. contineo, P. a.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
continentia ae, f
1 continens, a restraint, abstemiousness, continence, temperance, moderation: exemplum continentiae, T.: hinc continentia (pugnat), illinc libido: illius in victu.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincontinentia
Proto-Indo-European *ten- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *tn̥eh₁yéti Proto-Italic *tenēō Latin teneō Latin contineō Proto-Indo-European *-onts Latin -ns Latin continens Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin continentia From continens + -ia.
Descendants
- Catalancontinència
- Catalancontenença
- Englishcontinence
- Englishcountenance
- Frenchcontenance
- Frenchcontinence
- Italiancontinenza
- Portuguesecontinência
- Portuguesecontenças
- Spanishcontinencia
In English words that came into English from continentia
- countenancecontinentia
- continencecontinentia