LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

continentia

continentia f (genitive continentiae)

Meaning

  1. feminineself-control, self-restraint, moderation
    Cuius quidem ego vīllam contemplāns — abest enim nōn longē ā mē — admīrārī satis nōn possum vel hominis ipsīus continentiam vel temporum disciplīnam.[About the life of Manius Curius Dentatus:] Indeed, when I look upon his country estate — for it is not far from my own — I cannot sufficiently admire either the man’s own self-restraint or the moral standards of those times.106 BCE – 43 BCE, Cicero, Cato Maior de Senectute 16.55
  2. feminineabstinence, continence

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativecontinentiacontinentiae
genitivecontinentiaecontinentiārum
dativecontinentiaecontinentiīs
accusativecontinentiamcontinentiās
ablativecontinentiācontinentiīs
vocativecontinentiacontinentiae

contĭnentĭa, ae, f. contineo.
I. A holding back, repressing. *
A. Lit.: (crepitūs ventris), Suet. Claud. 32 fin.—
B. Trop. (acc. to contineo, I. B. 2. b., and continens, B.), a briding, restraining of one's passions and desires, abstemiousness, continence, temperance, moderation, ἐγκράτεια (the common signif.; most freq. in Cic.; it is diff. from abstinentia, v. in h. v.; opp. libido): continentia est, per quam cupiditas consilii gubernatione regitur, Cic. Inv. 2, 54, 164; id. Off. 2, 24, 86; cf. Quint. 5, 10, 121: conferte hujus libidines cum illius continentiā, Cic. Verr. 2, 4, 52, § 115; cf.: ubi pro continentiā et aequitate libido atque superbia invasere, Sall. C. 2, 5; connected with modestia, Caes. B. G. 7, 52; cf. Quint. 2, 21, 3; 3, 7, 15 al.—
II. (Acc. to contineo, I. B. 3., and continens, C.) The contents of a work (only late Lat.): operis, Macr. Somn. Scip. 2, 12, § 2; Hier. in Isa. 5, 20 init.; 5, 23, 11; so the title of the work of Fulgentius: De Expositione Vergilianae Continentiae, etc.— *
III. (Acc. to contineo, II., and continens, A. 1.) Contiguity, proximity: regionum (just before: cohaerentia regionum), Macr. S. 5, 15, 5.
contĭnentĭa, ium, n., v. contineo, P. a.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincontinentia

Proto-Indo-European *ten- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *tn̥eh₁yéti Proto-Italic *tenēō Latin teneō Latin contineō Proto-Indo-European *-onts Latin -ns Latin continens Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin continentia From continens + -ia.

Descendants
  • Catalancontinència
  • Catalancontenença
  • Englishcontinence
  • Englishcountenance
  • Frenchcontenance
  • Frenchcontinence
  • Italiancontinenza
  • Portuguesecontinência
  • Portuguesecontenças
  • Spanishcontinencia

In English words that came into English from continentia

  • countenancecontinentia
  • continencecontinentia

Quick answers

What does continentia mean in Latin?
continentia, a noun, means “self-control, self-restraint, moderation; abstinence, continence”.
What is the genitive of continentia?
The genitive singular is continentiae. continentia is feminine, first declension.
Where does continentia come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin continentia.