LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

contiguus

contiguus (feminine contigua, neuter contiguum)
Classical[kɔnˈtɪ.ɡu.ʊs]Ecclesiastical[konˈtiː.ɡu.us]

Meaning

  1. adjectivebordering on, neighboring, contiguous

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecontiguuscontiguacontiguum
genitivecontiguīcontiguaecontiguī
dativecontiguōcontiguaecontiguō
accusativecontiguumcontiguamcontiguum
ablativecontiguōcontiguācontiguō
vocativecontiguecontiguacontiguum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecontiguīcontiguaecontigua
genitivecontiguōrumcontiguārumcontiguōrum
dativecontiguīscontiguīscontiguīs
accusativecontiguōscontiguāscontigua
ablativecontiguīscontiguīscontiguīs
vocativecontiguīcontiguaecontigua

contĭgŭus, a, um, adj. contingo (not ante-Aug.).
I. Act. (lit. touching; hence), bordering upon, neighboring, contiguous, near; absol. or with dat.: (Pyramus et Thisbe) contiguas tenuere domos, Ov. M. 4, 57: Cappadoces, Tac. A. 2, 60: luna montibus (opp. admota caelo), Plin. 2, 9, 6, § 43: perit Valens quinquagesimo anno contiguus, Amm. 31, 14, 1: tibi, Ov. A. A. 3, 410.— *
II. Pass., that may be touched, within reach: hunc ubi contiguum missae fore credidit hastae, Verg. A. 10, 457 (intra jactum teli, Serv.).—* Adv.: contĭgŭē (acc. to I.), closely: sequi aliquem, upon his heels, Mart. Cap. 9, § 909.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincontiguus

Proto-Indo-European *teh₂g- Proto-Italic *tangō Latin tangō Latin contingō Proto-Indo-European *-wós Proto-Italic *-wos Latin -uus Latin contiguus From contingō (“touch on the sides, border”) + -uus. The -tig- comes from vowel reduction of tag-, the root of the base verb tangō (without the nasal infix seen in the present stems tang- and conting-).

Descendants
  • Catalancontigu
  • Englishcontiguous
  • Frenchcontigu
  • Italiancontiguo
  • Portuguesecontíguo
  • Romaniancontiguu
  • Spanishcontiguo

In English words that came into English from contiguus

  • contiguouscontiguus
  • contiguitycontiguitās

Quick answers

What does contiguus mean in Latin?
contiguus, a adjective, means “bordering on, neighboring, contiguous”.
How do you pronounce contiguus?
In classical Latin, [kɔnˈtɪ.ɡu.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈtiː.ɡu.us].
Where does contiguus come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin contiguus.