adjectivefirst/second-declension adjective
contemplātōrius
contemplātōrius (feminine contemplātōria, neuter contemplātōrium)
Classical[kɔn.tɛm.pɫaːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kon.tem.plaˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectiveof or pertaining to contemplation, considering
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | contemplātōrius | contemplātōria | contemplātōrium |
| genitive | contemplātōriī | contemplātōriae | contemplātōriī |
| dative | contemplātōriō | contemplātōriae | contemplātōriō |
| accusative | contemplātōrium | contemplātōriam | contemplātōrium |
| ablative | contemplātōriō | contemplātōriā | contemplātōriō |
| vocative | contemplātōrie | contemplātōria | contemplātōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | contemplātōriī | contemplātōriae | contemplātōria |
| genitive | contemplātōriōrum | contemplātōriārum | contemplātōriōrum |
| dative | contemplātōriīs | contemplātōriīs | contemplātōriīs |
| accusative | contemplātōriōs | contemplātōriās | contemplātōria |
| ablative | contemplātōriīs | contemplātōriīs | contemplātōriīs |
| vocative | contemplātōriī | contemplātōriae | contemplātōria |
contemplātōrĭus, στοχαστικός, Gloss. Cyrill.
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin contemplātōrius From contemplātor,contemplātōris (“observer, surveyor”) + -ius.