LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

contemplātōrius

contemplātōrius (feminine contemplātōria, neuter contemplātōrium)
Classical[kɔn.tɛm.pɫaːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kon.tem.plaˈtɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiveof or pertaining to contemplation, considering

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecontemplātōriuscontemplātōriacontemplātōrium
genitivecontemplātōriīcontemplātōriaecontemplātōriī
dativecontemplātōriōcontemplātōriaecontemplātōriō
accusativecontemplātōriumcontemplātōriamcontemplātōrium
ablativecontemplātōriōcontemplātōriācontemplātōriō
vocativecontemplātōriecontemplātōriacontemplātōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecontemplātōriīcontemplātōriaecontemplātōria
genitivecontemplātōriōrumcontemplātōriārumcontemplātōriōrum
dativecontemplātōriīscontemplātōriīscontemplātōriīs
accusativecontemplātōriōscontemplātōriāscontemplātōria
ablativecontemplātōriīscontemplātōriīscontemplātōriīs
vocativecontemplātōriīcontemplātōriaecontemplātōria

contemplātōrĭus, στοχαστικός, Gloss. Cyrill.

Origins

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin contemplātōrius From contemplātor,contemplātōris (“observer, surveyor”) + -ius.

Quick answers

What does contemplātōrius mean in Latin?
contemplātōrius, a adjective, means “of or pertaining to contemplation, considering”.
How do you pronounce contemplātōrius?
In classical Latin, [kɔn.tɛm.pɫaːˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kon.tem.plaˈtɔː.ri.us].