adjectivethird-declension two-termination adjective
contemplābilis
contemplābilis (neuter contemplābile, adverb contemplābiliter)
Classical[kɔn.tɛmˈpɫaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[kon.temˈplaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationaiming, taking aim
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | contemplābilis | contemplābilis | contemplābile |
| genitive | contemplābilis | contemplābilis | contemplābilis |
| dative | contemplābilī | contemplābilī | contemplābilī |
| accusative | contemplābilem | contemplābilem | contemplābile |
| ablative | contemplābilī | contemplābilī | contemplābilī |
| vocative | contemplābilis | contemplābilis | contemplābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | contemplābilēs | contemplābilēs | contemplābilia |
| genitive | contemplābilium | contemplābilium | contemplābilium |
| dative | contemplābilibus | contemplābilibus | contemplābilibus |
| accusative | contemplābilīs contemplābilēs | contemplābilīs contemplābilēs | contemplābilia |
| ablative | contemplābilibus | contemplābilibus | contemplābilibus |
| vocative | contemplābilēs | contemplābilēs | contemplābilia |
contemplābĭlis, e, adj. contemplor,
I. aiming, taking aim (only in Amm.):
dextera, Amm. 30, 5, 16: artifex, id. 23, 4, 2.— * Adv.: contemplābĭlĭter: ferire aliquid, taking aim, Amm. 20, 7, 9. Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincontemplābilis
Latin templum Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -or Latin contemplor Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin contemplābilis From contemplor (“observe, note”) + -bilis (“-able”).