LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

cōnsultor

cōnsultor m (genitive cōnsultōris)
Classical[kõːˈsʊɫ.tɔr]Ecclesiastical[konˈsul.tor]

Meaning

  1. counsellor, adviser
  2. client (of a lawyer)

Declension

declension
formsingularplural
nominativecōnsultorcōnsultōrēs
genitivecōnsultōriscōnsultōrum
dativecōnsultōrīcōnsultōribus
accusativecōnsultōremcōnsultōrēs
ablativecōnsultōrecōnsultōribus
vocativecōnsultorcōnsultōrēs

consultor, ōris, m. consulo. *
I. One who maturely considers, reflects, takes counsel upon a thing, etc., Afran. ap. Non. p. 5, 6, 8 (Com. Rel. v. 332 Rib.).—
II. One who gives counsel, a counsellor, adviser.
A. Prop. (several times in Sallust; elsewh. rare): egomet in agmine, aut in proelio consultor idem et socius periculi vobiscum adero, Sall. J. 85, 47; so id. ib. 103, 7; id. H. 3, 61, 15 Dietsch.—
2. Prov.: malum consilium consultori est pessumum, Annal. Max. ap. Gell. 4, 5 (acc. to Hes. Op. et D. 264: Ἡ δὲ κακὴ βουλὴ τῷ βουλεύσαντι κακίστη), and Varr. R. R. 3, 2, 1; cf.: prava incepta consultoribus noxae esse, Sall. H. 1, 48, 1 Dietsch: sua exempla in consultores recidisse, Tac. A. 6, 10.—
B. Trop.: ita cupidine atque irā, pessumis consultoribus, grassari, Sall. J. 64, 5.—
III. He who asks counsel of one, a consulter; esp. used of him who consults a lawyer in reference to a suit at law, a client (several times in Cic.; elsewh. rare), Cic. Balb. 19, 45; id. Mur. 9, 22 bis; id. Tusc. 5, 38, 112; * Hor. S. 1, 1, 10: dei, Luc. 5, 187 (i. e. qui consulis deum, Schol.).
consultor, āri, v. 2. consulto
I. fin.

Origins

Descendants
  • Englishconsultor
  • Frenchconsulteur
  • Italianconsultore
  • Portugueseconsultor
  • Spanishconsultor

In English words that came into English from cōnsultor

  • consultorcōnsultor

Quick answers

What does cōnsultor mean in Latin?
cōnsultor, a noun, means “counsellor, adviser; client (of a lawyer)”.
What is the genitive of cōnsultor?
The genitive singular is cōnsultōris. cōnsultor is masculine, third declension.
How do you pronounce cōnsultor?
In classical Latin, [kõːˈsʊɫ.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈsul.tor].