noun · femininethird declension
cōnsultātiō
cōnsultātiō f (genitive cōnsultātiōnis)
Classical[kõː.sʊɫˈtaː.ti.oː]Ecclesiastical[kon.sulˈtat.t͡si.o]
Meaning
- deliberation, consideration, consultation
- inquiry
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cōnsultātiō | cōnsultātiōnēs |
| genitive | cōnsultātiōnis | cōnsultātiōnum |
| dative | cōnsultātiōnī | cōnsultātiōnibus |
| accusative | cōnsultātiōnem | cōnsultātiōnēs |
| ablative | cōnsultātiōne | cōnsultātiōnibus |
| vocative | cōnsultātiō | cōnsultātiōnēs |
consultātĭo, ōnis, f. 2. consulto.
I. A mature deliberation, consideration, consultation.
A. In gen. (rare but class.).
1. Abstr., * Ter. Hec. 4, 4, 28; Cic. de Or. 2, 33, 142; id. Inv. 2, 25, 76 fin.; id. Off. 3, 12, 50; Suet. Ner. 41 al.—With ne:
per aliquot dies tenuit ea consultatio, ne non reddita bona belli causā ... essent, Liv. 2, 3, 5. —In plur., Sall. J. 27, 2.—2. Concr., a subject of consultation:
copiose de consultationibus suis disputare, Cic. Top. 17, 66. —B. Esp., rhet. t. t.
1. A case proposed for decision, an inquiry concerning a case in law:
consultationem proponere, Quint. 3, 8, 59: cum apud C. Caesarem consultatio de poenā Theodoti proponitur, id. 3, 8, 55; Dig. 31, 35.—2. A general inquiry upon a subject, a consideration of a principle, = quaestio infinita (opp.:
definita controversia certis temporibus ac reis), Cic. de Or. 3, 28, 109: sive in infinitis consultationibus disceptatur, sive in iis causis quae in civitate et forensi disceptatione versantur, id. ib. 3, 29, 111; id. Part. Or. 1, 4; id. Off. 3, 7, 33; id Att. 9, 4, 1 sqq.—II. An asking of advice, inquiry (rare).
A. Abstr.:
tuas litteras exspecto, ut sciam, quid respondeant consultationi meae, Cic. Att. 8, 4, 3: honesta consultatio, non expedita sententia, Plin. Ep. 7, 18, 1: redeunt illi sermones, illae consultationes, id. ib. 8, 23, 6.—So of the questioning of the emperor by the prætor, an asking for instructions: visa est enim mihi res digna consultatione, Plin. Ep. 10, 96 (97), 9; Dig. 4, 4, 11.—B. Concr., the inquiry addressed to an oracle (transl. of πεῦσις), Macr. S. 1, 17, 50.—Plur.:
de consultationibus in Aponi fontem talos aureos jacere, Suet. Tib. 14.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
cōnsultātiō ōnis, f
2 consulto, a mature deliberation, consideration, consultation: Nulla tibi hic est, T.: de eius consultatione quaerimus: per aliquot dies tenuit ea consultatio, ne, etc., L.: quā irent, L.: prolatandis consultationibus, S.—A subject of consultation: de consultationibus suis disputare. — In philos., a general principle (opp. a particular case), C.—An asking of advice, inquiry: respondere consultationi meae.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin cōnsultātiō From cōnsultō + -tiō.
Descendants
- Catalanconsultació
- Frenchconsultation
- GermanKonsultation
- Italianconsultazione
- Portugueseconsultação
- Romanianconsultație
- Spanishconsultación
- Russianконсульта́ция
In English words that came into English from cōnsultātiō
- consultationcōnsultātiō