LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

cōnsulārius

cōnsulārius (feminine cōnsulāria, neuter cōnsulārium)
Classical[kõː.sʊˈɫaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kon.suˈlaː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiveof or pertaining to a consul; consular

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnsulāriuscōnsulāriacōnsulārium
genitivecōnsulāriīcōnsulāriaecōnsulāriī
dativecōnsulāriōcōnsulāriaecōnsulāriō
accusativecōnsulāriumcōnsulāriamcōnsulārium
ablativecōnsulāriōcōnsulāriācōnsulāriō
vocativecōnsulāriecōnsulāriacōnsulārium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnsulāriīcōnsulāriaecōnsulāria
genitivecōnsulāriōrumcōnsulāriārumcōnsulāriōrum
dativecōnsulāriīscōnsulāriīscōnsulāriīs
accusativecōnsulāriōscōnsulāriāscōnsulāria
ablativecōnsulāriīscōnsulāriīscōnsulāriīs
vocativecōnsulāriīcōnsulāriaecōnsulāria

consŭlārĭus, a, um, adj., = consularis (late Lat.): dignitas, Jul. Epit. c. 98, § 359.

Origins

Late Latin; from cōnsulāris (“consular, of a consul”).

Quick answers

What does cōnsulārius mean in Latin?
cōnsulārius, a adjective, means “of or pertaining to a consul; consular”.
How do you pronounce cōnsulārius?
In classical Latin, [kõː.sʊˈɫaː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kon.suˈlaː.ri.us].